Ο Νετανιάχου ζητάει κυρώσεις που θα "παρέλυαν" το Ιράν

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπένιαμιν Νετανιάχου, ζήτησε την Πέμπτη στο Βερολίνο την επιβολή "κυρώσεων που θα παραλύσουν" το Ιράν, ώστε να το εμποδίσουν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
"Το πιο σημαντικό που θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε, είναι οι κυρώσεις που θα το παρέλυαν". Είναι εφικτό να ασκήσουμε πραγματικές πιέσεις στο καθεστώς της Τεχεράνης", είπε ο Νετανιάχου σε κοινή συνέντευξη τύπου με την Γερμανίδα καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ, προσθέτοντας ότι αν το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δεν επιτύχει συμφωνία στην κλιμάκωση των κυρώσεων, τότε ΗΠΑ και Ευρώπη να επιβάλουν τις δικές τους.
Από την πλευρά της, η Αγγελα Μέρκελ είπε ότι "ο χρόνος πιέζει", ώστε η Τεχεράνη να απαντήσει στην πρόταση διαλόγου για τη διακοπή του πυρηνικού της προγράμματος .
Αν δεν επιτευχθεί πρόοδος έως τον Σεπτέμβριο, "σκοπεύουμε λα λάβουμε πιο δραστικά μέτρα εναντίον του Ιράν στους τομείς της ενέργειας και της οικονομίας", υπογράμμισε η Γερμανίδα καγκελάριος, προσθέτοντας ωστόσο ότι οι κυρώσεις θα ήσαν πιο αποτελεσματικές με τη συνεργασία της Ρωσίας και της Κίνας.

Έληξε ο πόλεμος στο Νταρφούρ

Έληξε ο εξαετής πόλεμος μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων του Σουδάν και των ανταρτών του Νταρφούρ, δήλωσε ο στρατιωτικός διοικητής του ΟΗΕ στην περιοχή, Μάρτιν Αγκγουάι. Όπως δήλωσε ο Αγκγουάι, ο πόλεμος εξασθένησε όταν οι αντάρτικες ομάδες διαιρέθηκαν μεταξύ τους σε φράξιες ενώ τόνισε ότι η περιοχή υποφέρει τώρα περισσότερο από τις μικρές σε έκταση διαμάχες και τη ληστεία. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, 300.000 άτομα έχουν χάσει τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Νταρφούρ αλλά η Σουδανική κυβέρνηση κατεβάζει τον αριθμό των θυμάτων στους 10.000 ενώ περίπου 3 εκατ. άτομα έχουν εκτοπιστεί.

«Συνέδριο Fatah: Επιτέλους μια νίκη για τον Abbas»

Στο τελευταίο τεύχος του BESA Center Perspectives Papers -No. 901-, ανάλυση του καθ. Hillel Frisch2, συνεργάτη-ερευνητή του ομώνυμου Πανεπιστημιακού Κέντρου Στρατηγικών Μελετών, πάνω στα αποτελέσματα του πρόσφατου Συνεδρίου της Fatah, που, όπως ο ίδιος εκτιμά, οδηγεί σε ισχυροποίηση της θέσης του Προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής στον πολιτικό του χώρο, αλλά όχι και στον τομέα των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων με το Ισραήλ.
Εισαγωγή: Μετά από είκοσι χρόνια σιωπής, πραγματοποιήθηκε, τελικά, αρχές Αυγούστου 2009, το Συνέδριο της Fatah. Σε πρώτη εκτίμηση, ο Παλαιστίνιος Πρόεδρος Mahmoud Abbas φαίνεται να κερδίζει έδαφος στο κόμμα του, τη Fatah. Εντούτοις, λόγω των εσωκομματικών διαφορών, που παραμένουν ανεπίλυτες, χρειάζεται, ακόμα, τη βοήθεια του Ισραήλ και των ΗΠΑ, για να ελέγχει τη Δυτική Όχθη.
Ανάλυση: Ο Mahmoud Abbas σημείωσε τελικά μια νίκη μετά από πολλές ήττες: η ανικανότητά του να αποτρέψει τον εκφυλισμό του εθνικιστικού κινήματος μετά το θάνατο του Arafat το 2004, η αποτυχία του να πείσει την κυβέρνηση Μπους ενάντια στις ελεύθερες εκλογές για την παλαιστινιακή νομοθετική συνέλευση, η ανικανότητά του να χαλιναγωγήσει τους αντιτιθέμενους υποψηφίους της Fatah, που διέσπασαν την ενιαία παρουσία της Fatah στις εκλογές με αποτέλεσμα την επικράτηση της Hamas και την αποτυχία του να αποτρέψει την ανάληψη της εξουσίας από τη Hamas στη Γάζα τον Ιούνιο 2007.
Στο Συνέδριο του Αυγούστου, πέτυχε να επιβάλλει την έδρα του, τη Ραμάλα, ως τόπο διεξαγωγής του συνεδρίου -παρά «κάποιο μέρος στο εξωτερικό», όπως είχε απαιτήσει ο Faruq Qaddumi, βασικός ανταγωνιστής του, που ζει στην Τυνησία- συνεργαζόμενος με τον αντίπαλό του, επίσης με έδρα την Τυνησία, Abu Mahir Ghuneim, να κερδίσει ομόφωνα (tazkiya στα Αραβικά) την ηγεσία της Fatah, διορίζοντας –έπειτα- πιστούς του οπαδούς στην Κεντρική Επιτροπή και το Επαναστατικό Συμβούλιο.
Εν ολίγοις, οι Παλαιστίνιοι απέκτησαν τελικά έναν Άραβα ηγέτη, του οποίου το μόνο μέλημα θα είναι, το κόμμα του να συμμετέχει στη διακυβέρνηση της Παλαιστινιακής οντότητας.
Μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα, ο Abbas υιοθέτησε μια στρατηγική δημιουργίας κρατικών θεσμών, σε βάρος των επιμέρους πολιτικών και ριζοσπαστικών οργανώσεων. Στις ειδικές συνθήκες, που επικρατούν στην Ιουδαία και Σαμάρια αυτό σήμαινε ότι υπήρξε «κατανόηση» από το Ισραήλ, ότι ο IDF χτύπησε στρατιωτικές υποδομές της Fatah –Ταξιαρχίες Μαρτύρων Aqsa (AMB)- και της Hamas -Izz Al-DIN Al-Qassam-, ενώ, ταυτόχρονα, ο Abbas αποδυνάμωσε και «αποσυναρμολόγησε» την υποδομή των κοινωνικών υπηρεσιών της Hamas. Επίσης και παρά την αποτυχία στη Γάζα, ο Abbas ενώνοντας τις δυνάμεις του με τον Αμερικανό στρατηγό Keith Dayton στην ανασυγκρότηση των Παλαιστινιακών δυνάμεων ασφάλειας πέτυχε έλεγχο αλλά και εξουδετέρωση ενδεχόμενης αντίθεσης από το εσωτερικό της Fatah.
Η διάσκεψη της Fatah του 2009 ήρθε ως συνέπεια προηγούμενων κινήσεων του Abbas ενάντια στην Tanzim και το AMB. Δεν αποτελεί έκπληξη, ότι ο Abbas σιγουρεύτηκε ότι Marwan Barghouti, επικεφαλής της Tanzim και κληρονόμος του επαναστατικού μανδύα του Arafat, θα παρέμενε στη φυλακή, ενώ παραμένει εξίσου έγκλειστος στη νέα Κεντρική Επιτροπή του κόμματος, που βρίθει από ανταγωνιστές του.
Ο Abbas, όπως και πολλοί άλλοι Άραβες ηγέτες δεν ενέργησε μόνος του. Κατά τη διάρκεια της μακράς συζήτησης μεταξύ της λεγόμενης «παλαιάς» και «νέας» φρουράς, προέκυψε διάκριση μεταξύ δύο αντίπαλων στρατοπέδων, κυρίως με τη δημιουργία της Παλαιστινιακής Αρχής (Π.Α) και κατά τη διάρκεια της βίας, που εκδηλώθηκε το 2000. Σύμφωνα με τους «κρατιστές» θέση, που υποστήριξαν τόσο ο Abbas, όσο και ο Muhammad Dahlan, η Π.Α. θα μπορούσε να εξελιχθεί σε Παλαιστινιακό κράτος, με τη βοήθεια -σε περίπτωση ανάγκης-, άσκησης επιλεκτικής βίας, ενώ οι «επαναστάτες», με επικεφαλής τον Barghouti, -που είχαν αργότερα τη στήριξη του Arafat- θεωρούσαν ότι η βία θα μπορούσε να οδηγήσει το Ισραήλ σε συνολική απόσυρση.
Dahlan και Barghouti έχουν παρόμοιες βιογραφίες: είναι στην ίδια ηλικία και ήταν ιδρυτές των κινημάτων νεολαίας της Fatah και των σπουδαστών στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη, αντίστοιχα. Ακόμα ο Dahlan τέθηκε επικεφαλής της σημαντικότερης ομάδας ασφάλειας της Π.Α. στη Γάζα, το 1994 και αργότερα εξελίχτηκε σε βασικό υποστηρικτή του Abbas, ενώ ο Barghuthi ανέλαβε την αντισυμβατική Tanzim και ενώνοντας αργότερα τις δυνάμεις του με τον Arafat.
Τώρα, η απώλεια της Γάζας από την επιρροή της Fatah και η φυγή εκατοντάδων ενεργών στελεχών της οργάνωσης από την περιοχή, τους κατέστησε υπόχρεους στον Abbas. Οι τρεις επαρχιακοί κυβερνήτες και το προσωπικό ασφάλειας της Κεντρικής Επιτροπής είναι επίσης 100 τοις εκατό πιστοί στον Abbas και στο όραμά του περί κράτους. Η θέση του Abbas ενισχύεται ακόμη περισσότερο, από το γεγονός, ότι ο Πρωθυπουργός Salam Fayyad διαχειρίζεται ετήσιο προϋπολογισμό, ύψους $2 δις, οπότε φαίνεται περισσότερο από πειστικό το επιχείρημα, ότι τα λίγα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, που δεν ανήκουν σε ένα από τα δυο στρατόπεδα, θα συνεργαστούν μαζί του. Γεγονός, που σημαίνει, ότι ο Barghouti θα είναι μόνος του στην αντιπολίτευση, όντας, μάλιστα, στη φυλακή!
Αυτό δεν σημαίνει, ότι ο Abbas μπορεί να επαναπαυθεί στις δάφνες του. Η Hamas αμφισβητεί τον έλεγχο του Abbas στις δυνάμεις ασφαλείας, ενώ υποστηρίζει, ότι κατά την αύξηση κατά 14.000 μέλη, που πραγματοποιήθηκε στις δυνάμεις ασφάλειας του Abbas, στη Γάζα, το 2005-06, οι 9.000 ήταν υποστηρικτές της Hamas, που διείσδυσαν στις δυνάμεις ασφάλειας και εξασφάλισαν, όταν ήρθε η στιγμή της αντιπαράθεσης του 2006, περισσότερα από 30.000 μέλη των δυνάμεων ασφάλειας, να απέχουν από τη σύγκρουση, με την αριθμητικά υποδεέστερη, πλην νικηφόρο, Hamas. Επίσης, ο Abbas, πρέπει να συνεκτιμήσει τα προβλήματα που δημιουργούνται από τις αμερικανικές προσπάθειες να συγκροτήσουν μια αποτελεσματική στρατιωτική δύναμη στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Για αυτούς τους λόγους, προς το παρόν ο Abbas πρέπει να συνεχίσει τη συνεργασία ασφάλειας με το Ισραήλ, ώστε να εξασφαλίζει έλεγχο στη Δυτική Όχθη.
Η στρατηγική που ακολουθεί ο Abbas και η ενδυνάμωσή του στην ηγεσία της Fatah, όσο και η προώθησή του ως ισότιμου - Άραβα- ηγέτη, μεταξύ των ηγετών των Αραβικών κρατών βαθαίνουν τη σύγκρουση με τη Hamas. Η οργάνωση αυτή αντιμετωπίζει η ίδια προβλήματα, όπως η πρόσφατη αναταραχή, που προκλήθηκε από ένα ριζοσπαστικό, συνδεδεμένο με την Al-Qaeda κίνημα στη Rafah, με αποτέλεσμα 24 νεκρούς. Η Hamas κατηγορεί το κίνημα αυτό για διασυνδέσεις του με τη Ραμάλα.
Η επιτυχία του Παλαιστίνιου Προέδρου έχει επίσης επιπτώσεις στη διαδικασία ειρήνευσης.
Ο Abbas δεν προσπάθησε να μετασχηματίσει τη Fatah από μια βίαια οργάνωση σε ένα πολιτικό κόμμα ή να αποκλείσει την ένοπλη προσπάθεια, ως μέσο επίτευξης της ειρήνης. Και οι δύο αυτές προοπτικές εξακολουθούν να υπάρχουν αντίθετα προς τις υποχρεώσεις, που ανέλαβε η Παλαιστινιακή πλευρά, στις διάφορες συμφωνίες, που υπογράφτηκαν κατά τη διαδικασία του Όσλο, στη δεκαετία του '90 και επιβεβαιώθηκαν από τον οδικό χάρτη το 2003, όπου αποκλείστηκε η ένοπλη προσπάθεια, ως νόμιμη στρατηγική και η βία, ως ενδεχόμενη τακτική επίτευξης πολιτικών στόχων.
Το Ισραήλ, το οποίο απέτυχε στη δεκαετία του '90 να καταστήσει την Π.Α. υπεύθυνη για αυτές τις παραβάσεις, θα πιέσει τις Ηνωμένες Πολιτείες να αλλάξει την κατάσταση, θέτοντας την παραδοχή των σχετικών όρων, ως προαπαιτούμενο για το πάγωμα των εποικισμών.
Τέλος, η σχετικά επιτυχής σύγκληση του Συνεδρίου δημιουργεί μεγαλύτερη εξισορρόπηση δυνάμεων μεταξύ Π.Α./PLO/Fatah και Hamas από την υφιστάμενη κατά τη διάρκεια των προηγούμενων τριών ετών, όπου σαφώς υπερτερούσε η Hamas. Αυτό ως δεδομένο, ότι δηλαδή η διαφορά δύναμης μεταξύ των δύο αντιπάλων οργανώσεων μειώνεται, μειώνει παράλληλα και την προθυμία των μερών να αναλάβουν τον κίνδυνο για την επίτευξη Παλαιστινιακής ενότητας. Οπότε με υφιστάμενη τη διαίρεση στους κόλπους των Παλαιστινίων, καθίσταται ανέφικτη και η επίτευξη ειρήνης, που σημαίνει, ότι ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Obama θα ασκήσει πίεση στο Ισραήλ και την Π.Α να προβούν σε άνευ ουσίας κινήσεις, που θα ενισχύσουν τον Abbas, αλλά ακόμα περισσότερο, το Ισραήλ.

Ο ΓΓ του ΝΑΤΟ, κ. Ράσμουσεν για τα Ελληνο -Τουρκικά

Ο ΓΓ του ΝΑΤΟ, κ. Ράσμουσεν που επισκέπτεται σήμερα την Αθήνα, αύριο την Άγκυρα, έκανε σαφές με δυό συνεντελυξεις του στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και την τουρκική SABAH, ότι θα προσπαθήσει να επιλύσει μερικώς τα υφιαστάμενα Ελληνο - Τουρκικά προβλήματα, όχι όμως αυτά που αφορούν τις τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο που τις θεωρεί "διμερές ζήτημα"!
Ο Ράσμουσεν είπε ότι "τα ελληνοτουρκικά προβλήματα επιφέρουν ζημία στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.. Η Ε.Ε. ανέλαβε καθήκοντα Αστυνομίας στο Αφγανιστάν κι εμείς προβαίνουμε σε στρατιωτική επιχείρηση [ISAF]. Εκείνο που αναμένεται είναι η ISAF να προστατεύσει την αστυνομική δύναμη της Ε.Ε.. Όμως, δεν γίνεται. Και αυτό επειδή υπάρχει κάποια σύγκρουση που πηγάζει από τα ελληνοτουρκικά προβλήματα. Θα ζητήσω και από τις δύο πλευρές να αναπτύξουν τις σχέσεις τους".
Μιλόντας στη SABAH, τόνισε αναφερόμενος στη μη τήρηση της συμφωνίας Berlin Plus, που κατά τη συντάκτρια της τουρκικής εφημερίδας οφείλεται στην αποδοχή της Κύπρου σαν πλήρες μέλος της ΕΕ. Τόνισε: "Δεν νομίζω. Κοιτάξτε, το θέμα προέκυψε το 1999 στη Συνάντηση Κορυφής της Ε.Ε.. Σε εκείνη της Συνάντηση Κορυφής οι ηγέτες συμφώνησαν για ένα πακέτο. Στο πακέτο αυτό υπήρχαν σημαντικά στοιχεία. Από τη μία πλευρά άρχισαν οι διαπραγματεύσεις με την Κύπρο και από την άλλη δόθηκε στην Τουρκία καθεστώς υποψήφιας προς ένταξη χώρας. Σας εξήγησα το πρόβλημα που ζήσαμε στο Αφγανιστάν. Το πρόβλημα αυτό θέτει σε κίνδυνο το προσωπικό μας που ασκεί καθήκοντα εκεί. Δεν νομίζω ότι υπεύθυνοι πολιτικοί επιθυμούν να παρεμποδίσουν μια τέτοια συμφωνία ασφάλειας. Όμως, το πρόβλημα αυτό θα πρέπει να επιλυθεί".
Στην Αθήνα, οι αντιδράσεις στο ζήτημα αυτό, που αποτελεί προτεραιότητα για τον ΓΓ του ΝΑΤΟ, είναι οι αναμενόμενες καθώς πολύ λίγα πράγματα εξαρτ΄νται από την καλή διάθεση της Ελλάδας μιας καιστην ουσία το πρόβλημα το έχει δημιουργήσει η Άγκυρα που δεν θέλει συμμετοχή της Κύπρου σε επιχειρήσεις που συνδέονται με το ΝΑΤΟ καθώς αυτό θεωρεί πως θα μπορούσε να εκλειφθεί σαν έμμεση αναγνώριση της Λευκωσίας.
Στα πλαίσια αυτά, η Αθήνα μαζί με τον Ράσμουσεν στην ουσία αναμένει τις τελικές αποφάσεις της Άγκυρας, ενώ διπλωμάτες τόνιζαν ότι η προσπάθεια του ΓΓ του νΑΤΟ να επιχειρήσει να ανταλλάξει μια"χειρονονμία καλής θέλησης" από την Τουρκία στο συγκεκριμένο ζήτημα με υποσχέσεις Αθήνας ότι θα στηρίξει "ούτςω ή αλλιώς" την Τουρκική ένταξη στην ΕΕ, θα πρέπει να αντιμνετωπιστούν δύσπιστα και αρνητικά καθώς ΝΑΤο και ΕΕ παραμένουν δυό διαφορετικού χαρακτήρα, ανεξάρτητοι μεταξύ τους, οργανισμοί.

Ομιλία τ. ΥΠΕΞ Κύπρου, Ερατώς Κοζάκου – Μαρκουλλή

Η τέως Υπουργός Εξωτερικών, Ερατώ Κοζάκου – Μαρκουλλή, δήλωσε σε συζήτηση στρογγυλής τραπέζης ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι πολύ σαφής για τα κριτήρια και τις υποχρεώσεις της Τουρκίας, η οποία δεν μπορεί να τύχει μεταχείρισης με διαφορετικό τρόπο από ό,τι για άλλα υποψήφια κράτη και «ούτε εξαιρέσεις ούτε λευκές επιταγές επιτρέπονται και ούτε απειλές μπορούν να αλλάξουν τους κανόνες».
Σε πρόσφατη συζήτηση στρογγυλής τράπεζας στη Λευκωσία, εκδήλωση που διοργάνωσε το ERPIC (Συμβούλιο Ευρωπαϊκής Περιφερειακής Πολιτικής και Επενδύσεων), η κα Κοζάκου - Μαρκουλλή, αναπτύσσοντας το θέμα ‘Αχμέτ Νταβούτογλου: Μια νέα εποχή στην τουρκική εξωτερική πολιτική; Μια προοπτική από την Κύπρο’, παρουσίασε περιληπτικά την τουρκική εξωτερική πολιτική πριν και μετά την άνοδο στην εξουσία του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, προκειμένου, όπως είπε, να γίνει πλήρως κατανοητή η επίδραση της γεωγραφικής θέσης της Τουρκίας στις διεθνείς της σχέσεις.
«Τίποτε, στην πραγματικότητα, δεν έχει αλλάξει ως προς τις τουρκικές θέσεις στο κυπριακό ζήτημα, αντιθέτως, βλέπω περαιτέρω επιδείνωση», δήλωσε η κα Κοζάκου - Μαρκουλλή, αναφερόμενη στις θέσεις της Κυβέρνησης Ερντογάν και στον κ. Νταβούτογλου.
«Όταν ο κ. Νταβούτογλου και άλλοι Τούρκοι αξιωματούχοι», πρόσθεσε, «δεν αναφέρουν καν τη λέξη ‘ομοσπονδία', άσε τη διζωνική - δικοινοτική ομοσπονδία ως βάση της λύσης του Κυπριακού και, αντιθέτως, τονίζουν τη διζωνικότητα, το νέο συνεταιρισμό βασισμένο σε πολιτική ισότητα δύο ιδρυτικών κρατών και τις αποτελεσματικές τουρκικές εγγυήσεις, αυτό δεν είναι τίποτε άλλο από την παλαιά τουρκική συνταγή της διχοτόμησης και του διαχωρισμού, βασισμένων σε εθνικά και θρησκευτικά κριτήρια».
Το ERPIC, το οποίο ιδρύθηκε το 2001, είναι ένα δίκτυο επαγγελματιών, ακαδημαϊκών, τέως και νυν διπλωματών, πολιτικών και διαμορφωτών πολιτικής, επιχειρηματιών και μη κυβερνητικών οργανώσεων.
Στόχος του Συμβουλίου είναι η προώθηση της αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ της Ευρώπης και των γειτονικών κρατών και η προαγωγή στενότερων οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών σχέσεων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της περιφέρειάς της.
Μεταφέροντας τα λεχθέντα από το Βρετανό καθηγητή πολιτικών και διεθνών σπουδών, Γουΐλιαμ Χέιλ, η κα Κοζάκου - Μαρκουλλή είπε ότι «η Τουρκία είναι το μόνο κράτος, εκτός της Ρωσίας, με εδάφη τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ασία και επηρεάζεται και επιδρά στη διεθνή πολιτική τόσο στη νοτιοανατολική Ευρώπη όσο και στην Τρανσκαυκασία και στις νότιες περιοχές της τέως Σοβιετικής Ενωσης και στο βόρειο μέρος της Μέσης Ανατολής».
Αφού παρουσίασε περιληπτικά τις διαχρονικές σχέσεις της Τουρκίας με δυτικά κράτη, το ΝΑΤΟ, τους Άραβες (Παλαιστινίους) και τους Ισραηλίτες και τη στάση που τήρησε στη διάρκεια του ‘ψυχρού πολέμου’, η τέως Υπουργός Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας δήλωσε ότι, «με όλα αυτά υπόψη, θα πρέπει να επισημάνουμε τη συνεχή εμπλοκή του τουρκικού στρατού, στη διάρκεια όλης αυτής της περιόδου, στην πολιτική της Τουρκίας ως του φύλακα του κεμαλικού καθεστώτος. Θα πρέπει, επίσης, να αναλογισθούμε ότι το 1960, το 1971 και το 1980, οι στρατιωτικοί (στην Τουρκία) παρενέβησαν καταλαμβάνοντας την εξουσία είτε για να καταστείλουν τον κουρδικό εθνικισμό είτε τις ούτω καλούμενες απειλές των αριστεριστών και, έτσι, να καταφέρουν βαρύ κτύπημα στη διαδικασία εκδημοκρατισμού της Τουρκίας που άρχισε το 1950».
Παρουσιάζοντας την περίοδο άσκησης της εξουσίας στην Τουρκία από το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και στην ανάθεση της εξωτερικής πολιτικής από τον Τούρκο Πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στον καθηγητή Νταβούτογλου, η κα Κοζάκου - Μαρκουλλή τόνισε ότι «η κύρια θέση της θεωρίας του κ. Νταβούτογλου είναι ότι η αξία ενός έθνους στην παγκόσμια πολιτική στηρίζεται στη γεωστρατηγική της θέση και στο ιστορικό βάθος. Βασισμένη σε αυτήν τη θεωρία η Τουρκία είναι μοναδικά προικισμένη και από τα δύο: και εξαιτίας της θέσης της σε γεωπολιτικές περιοχές επιρροής, ιδιαιτέρως λόγω του ελέγχου της στον Βόσπορο και εξαιτίας της ιστορικής κληρονομιάς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο κ. Νταβούτογλου δίδει έμφαση στις διασυνδέσεις της Τουρκίας με τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή, ακόμα και με την Κεντρική Ασία και υποστηρίζει πως η Τουρκία είναι ο φυσικός κληρονόμος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία κάποτε είχε ενώσει το μουσουλμανικό κόσμο και, ως εκ τούτου, έχει τη δυνατότητα να αναδειχθεί σε μουσουλμανική περιφερειακή δύναμη. Πρέπει, επίσης να αναφερθεί ότι η Άγκυρα, στις έντονα προωθούμενες σχέσεις της με τη Μόσχα, προσπαθεί να αποφύγει να πάρει μέρος σε οποιαδήποτε προβλήματα της Ρωσίας με τη Δύση και παράλληλα θα πρέπει να αναφερθούν οι επιτυχημένες πρωτοβουλίες της Τουρκίας να αναδειχθεί σε ενεργειακό κέντρο. Τώρα, από κυπριακής προοπτικής, ένα πράγμα παραμένει ολοφάνερο: Από τη μια, η Τουρκία έχει αυξήσει τις βλέψεις της και το πολιτικό της βάρος διεθνώς (πρόσφατη η εκλογή της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, η συμπερίληψή της στην Ομάδα των 20 και η πλήρης υποστήριξη της Κυβέρνησης Ομπάμα στο νέο ζωτικό ρόλο της Τουρκίας). Από την άλλη, οπωσδήποτε, τίποτε δεν φαίνεται να έχει αλλάξει στην τουρκική στάση έναντι της Κύπρου, της Ελλάδας, της Αρμενίας και του κουρδικού ζητήματος, επειδή αυτά τα θέματα εξακολουθούν να βρίσκονται στην ισχυρή λαβή του τουρκικού στρατού. Έτσι η Τουρκία εξακολουθεί τις προκλήσεις της εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου και ο τουρκικός στρατός, που εξακολουθεί να κατέχει έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, συνεχίζει να έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο για τις εξελίξεις στο νησί και τις προοπτικές για λύση.
Η διαδικασία της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας για να καταστεί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρέχει τον ορθό δρόμο για επίτευξη των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων στη διεθνή και τοπική συμπεριφορά της Τουρκίας, καθ' όσον αφορά το σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Ε.Ε., είναι πολύ σαφής για τα κριτήρια και τις υποχρεώσεις της Τουρκίας και η Τουρκία δεν μπορεί να τύχει μεταχείρισης με διαφορετικό τρόπο από άλλα υποψήφια κράτη, δεδομένου του ότι θέλει να εμφανίζεται ως παγκόσμια δύναμη. Η Κύπρος ήταν πάντοτε υποστηρικτική της πορείας της Τουρκίας προς την ΕΕ και θεωρεί την προοπτική αυτή ως μία κατάσταση, στην οποία και τα δύο μέρη κερδίζουν».
Επισημαίνοντας ωστόσο τις αντιφάσεις της τουρκικής πολιτικής, η τέως Υπουργός ανέφερε ότι «στις 17 Ιουλίου αυτού του χρόνου, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών περιήλθε σε ακόμα μεγαλύτερες αντιφάσεις με τις θεωρίες του περί 'στρατηγικού βάθους' και για 'μηδενικές διαμάχες με τους γείτονες', όταν, χαρακτηρίζοντας τις συνεχιζόμενες διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό ως την τελευταία ευκαιρία, εξαπέλυσε μια άμεση απειλή, λέγοντας πως είτε το κυπριακό πρόβλημα θα επιλυθεί μέχρι το τέλος του έτους, είτε η Τουρκία θα υποχρεωθεί να σκεφθεί εναλλακτικές δράσεις».

Έκκληση για ενότητα στην Ουκρανική Εκκλησία

Ο Ουκρανός πρόεδρος Βίκτορ Γιούσενκο κάλεσε χθες την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας να δώσει τέλος στην διαίρεση που επικρατεί στους κόλπους της, κατά την διάρκεια ομιλίας του με την ευκαιρία της 18ης επετείου της ανεξαρτησίας της χώρας. "Μιλώ από αυτό το βήμα προς την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας: πρέπει να αρχίσετε ένα θρησκευτικό διάλογο, είναι το καθήκον σας. Η Ουκρανία έχει σήμερα ανάγκη από πνευματική ενότητα", δήλωσε ο κ. Γιούσενκο, μιλώντας σε αρκετές χιλιάδες άτομα που είχαν συγκεντρωθεί στην πλατεία της Ανεξαρτησίας, στο Κίεβο. "Οι προσπάθειες αυτές δεν πρέπει να διακοπούν", πρόσθεσε ο Ουκρανός πρόεδρος.

Σχόλια για το ΥΠΕΞ - 32

Μεγαλεία σήμερα. Σήμερα στις 10:15, θα πραγματοποιηθεί στο Υπουργείο Εξωτερικών (Βασ. Σοφίας 5), παρουσία της Ντ. Μπακογιάννη, η τελετή ανάληψης καθηκόντων του νέου Υπηρεσιακού Γενικού Γραμματέως του Υπουργείου Εξωτερικών, Πρέσβη Αριστείδη Σάνδη. Αυτό από μόνο του υποδηλώνει σοβαρή μεταβολή στις υποθέσεις του υπουργείου καθώς αναφερόμαστε σε ένα διπλωμάτη με έντονα φίλο- Καραμανλική αντίληψη παρά σε ε κάποιον όπως ο απερχόμενος που είχε προσκολληθεί στο άρμα της κας Μπακογιάννη, μετά από εκείνο του Γ. Παπανδρέου (άλλωστε μικρές οι διαφορές). Με τον τρόπο αυτό τελειώνει και η «εκκρεμότητα» σχετικά με το πώς θα «μοιραστεί» το παιχνίδι. Ταυτοχρόνως μετά τις διακοπές ανέλαβε και ο τ. πρέσβης μας στις ΗΠΑ, Αλέξανδρος Μαλλιάς, σύμβουλος της υπουργού οπότε άλλη μία εκκρεμότητα επιλύθηκε.

· 'Ήταν κακό κλίμα, το έφαγε και ο... γάιδαρος, λέει ειρωνικά μια παροιμία του ελληνικού λαού αλλά τα πράγματα στην εξωτερική πολιτική μας είναι χειρότερα καθώς φαίνεται πως έχουν τρομάξει διάφοροι ξένοι που απελπισμένα ελπίζουν πως ο Καραμανλής δεν θα αποστεί από την σημερινή φιλο-τουρκική πολιτική του, που παθιασμένα ακολουθεί ο ίδιος και η Ντόρα Μπακογιάννη αλλά ελάχιστοι από τους έλληνες. Οι ξένοι της Αθήνας λοιπόν, ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για το τι θα πει στην ομιλία της Θεσσαλονίκης , ιδιαίτερα αν έχει προηγηθεί ο ανασχηματισμός καθώς φοβούνται ότι τόσο για λόγους ουσίας αλλά και για προεκλογικούς λόγους ενδέχεται να διακηρύξει τον τερματισμό της ελληνικής "ύπνωσης" απέναντι στις καθημερινές τουρκικές προκλήσεις. Αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα τόσο το γεγονός πως θα πρέπει να ψάχνουν για νέες στρατηγικές, στο θέμα (πως να βάλουν την Τουρκία στην ΕΕ χωρίς η ίδια να κάνει αλλαγές στο στρατοκρατικό σύστημά της, ανθρώπινα δικαιώματα, κλπ) αλλά και πως θα αποφύγουν μια σοβαρή στρατιωτική κρίση στο Αιγαίο, αν δοθούν οδηγίες για μηδενική ανοχή στις τουρκικές προκλήσεις, κάτι που σήμερα μοιάζει με όνειρο! Μαζί με τους ξένους όμως, φαίνεται να ανησυχούν και κάποια "δικά" μας παιδιά. Αλλά τι να κάνουμε;

Ακούω πως το τελευταίο τρίμηνο, ούτε μια φορά δεν ζητήθηκε από στέλεχος της Β Γενικής Διεύθυνσης να συντάξει έγγραφο, ανάλυση, προτάσεις, σχετικά με τα θέματα που τους απασχολούν, εκτός από κάποιες παραγράφους για να δοθούν στον πρωθυπουργό ενόψει Έκθεσης Θεσσαλονίκης! Τόσο ενδιαφέρον πια για την ... "οικονομική διπλωματία" πάει πολύ! Αλλά πρέπει να σας πω πως ταιριάζει απόλυτα με το γεγονός πως από την μόλις αποφοιτήσασα σειρά "νέου τύπου διπλωματών" που έλεγε η ηγεσία του υπουργείου πριν ενάμιση χρόνο, ΚΑΝΕΙΣ δεν ζήτησε σαν πρώτο πόστο να πάει σε "οικονομική διεύθυνση" ¨Όλοι ζήτησαν τοποθέτηση σε πολιτικά πόστα. Η καλύτερη απόδειξη αποτυχίας της πολιτικής της "Ντόρας και των φίλων της"! Καλά, για τους άλλους τους απίστευτους την ηγεσία της ΕΝΔΥΟΕΥ, τι να πούμε...

· 300, ναι τριακόσιοι! Όχι του Λεωνίδα αλλά απλοί νοματαίοι, που εργάζονται σαν τοπικές προσλήψεις στις Ελληνικές διπλωματικές αποστολές μας στο εξωτερικό αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, με τα οικονομικά, με το μέλλον τους και με τους εκβιασμούς στους οποίους είναι συχνά υποκείμενοι, μιας κι εξαρτώνται από την "καλή θέληση" των πρέσβεων. Με αυτούς λοιπόν τι γίνεται; Ή επειδή είναι οι "τελευταίοι τροχοί της αμάξης" δεν δίνει κανείς σημασία; Εεεεε!

«Τη δημιουργία αυτόνομου ελληνικού κόμματος και κοινή πολιτική όλων των βορειοηπειρωτικών δυνάμεων στην γειτονική Αλβανία προκρίνουν ως μόνιμη λύση για την αλλαγή της κατάστασης προς όφελος της ελληνικής μειονότητας οι απόδημοι Ηπειρώτες του εξωτερικού», αλλά και τα στελέχη της Ομόνοιας που συμμετείχαν στο συνέδριο του Παγκοσμίου Συμβουλίου Ηπειρωτών του Εξωτερικού που πραγματοποιήθηκε στα Γιάννινα ανέφερε τοπική εφημερίδα της Ηπείρου, με εκτενές σχετικό ρεπορτάζ. Αυτό δείχνει πεντακάθαρα, μαζί με τις πολλαπλασιαζόμενες αντιδράσεις νεωτέρων στελεχών της Βορειοηπειρωτικής ομογένειας, την πλήρη αποτυχία του ξεπερασμένου συστήματος εκπροσώπησης που στηρίζει το ΥΠΕΞ (παραδοσιακά επί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ!) μέσω "Ομόνοιας" και Αλβανικών πολιτικών κομμάτων. Μήπως ήρθε καιρός να σκεφτούν και να προτείνουν κάτι καλύτερο, πιο σύγχρονο και αποτελεσματικότερο για την προστασία των συμφερόντων τους; Ας το πάρει απόφαση τόσο η Ντόρα, όσο και ο Θ. Κασσίμης πως πλέον οι πολιτικές τους ... ξεπεράστηκαν!

· ΚΟΥΙΖ: Ποιός πρέσβης τριγυρνά στους διαδρόμους του υπουργείου και ολημερίς μουρμουρά γεμάτος μιζέρια, την κακή του τύχη γιατί η κα Γροσομανίδου, πάει Τυνησία κι εκείνος μένει στην Αθήνα; Δεν γνωρίζει πως εκείνη είχε φίλους... αγαθούς;

Πολύ ωραία πέρασε τα Κύθηρα, την προηγούμενη εβδομάδα ο αμερικανός πρέσβης κ. Σπέκχαρντ φιλοξενούμενος του εφοπλιστή -και Κυθήριου- κ. Μαζαράκη, στο σπίτι του στη Χώρα. Συνοδευόμενος από άνδρες της ασφαλείας του, αστυφύλακες (που μείωσαν τις βάρδιες τους, αλλού) και ένα σκάφος του Λιμενικού δεμένο στο Καψάλι για να τον προστατεύει από τις "θαλάσσιες απειλές", ο κ.Σπέκχαρντ τριγύρισε, μαζί με τη σύζυγό του, το νησί δηλώνοντας επανειλημμένως πως του άρεσε, έβγαλε φωτογραφίες με ντόπιους και προκάλεσε άθελά του δύο επεισόδια (οι άνδρες της φρουράς του) μια με πλανόδιο πωλητή ιχθύων, που τον εξέλαβαν σαν "βομβιστή" και μια με ζεύγος επιβαίνων φουσκωτού, που "παραβίασε" την απομόνωσή τους σε κάποιο ορμίσκο του νησιού. Από προχθές είναι πίσω κι ασχολείται με τα... τρέχοντα!

· Άδειασε η Αθήνα από τους πρέσβεις που είχαν επιστρέψει για διακοπές και επέστρεψαν στα πόστα τους. Ωστόσο κάποιοι παρέμειναν με την ελπίδα, ακούω, να συναντηθούν και να μιλήσουν με την υπουργό. Φοβούμαι πως θα είναι άτυχοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Είτε λόγω ανασχηματισμού, είτε λόγω άλλων -προεκλογικών- προτεραιοτήτων της υπουργού δεν θα δει κανέναν τους. Αφήστε που και στο Γραφείο της με τα προσωπικά τους ασχολούνται αυτές τις ημέρες γιατί βλέπουν να χάνουν την ευκαιρία και δεν ξέρουν τι έρχεται έπειτα...

Λυπούμεθα...

"Τέτοιες ώρες, τέτοια λόγια" λέει ο πάνσοφος Ελληνικός Λαός. Έτσι, μετά τη δυστυχία που γνωρίσαμε το τελευταίο τριήμερο και που συνεχίζεται ακόμη, θεωρούμε σκόπιμο να μην έρθουμε σήμερα να πούμε "Καλή εβδομάδα", με τον ΔΡΑΓΟΥΜΑΝΟ και τα Σχόλια για το ΥΠΕΞ
Είναι σαφές ότι οι όποιες πολιτικές και κυβερνητικές εξαγγελίες και αναφορές δεν μπορούν υπό τις συνθήκες αυτές να περιλάβουν ο,τιδήποτε άλλο πλην των πυρκαγιών και της αντιμετώπισής τους, καθώς το μέγεθος τους τις κατέστησε "εθνικό θέμα, άμεσης και μοναδικής προτεραιότητας".
Έτσι, επιτρέψτε μας να επανέλθουμε αύριο, μεθαύριο όταν τα πράγματα θα έχουν... ομαλοποιηθεί...