Τουρκία: σε αναζήτηση συμμάχων στα Βαλκάνια & η ελληνική απάθεια

Η Τουρκία παρά το γεγονός ότι έχει ρίξει το βάρος των διπλωματικών δυνάμεών της στην ευρύτερη περιοχή της Έγγυς και Μέσης Ανατολής, δεν έχει εγκαταλείψει την προσπάθειά της να αποκτήσει ισχυρά διπλωματικά, και ει δυνατόν στρατιωτικά, ερείσματα στον Καύκασο και τη Βαλκανική. Πρόκειται για ένα στρατηγικό σχεδιασμό μακράς πνοής στην βάση της πολιτικής του τούρκου υπεξ Α. Νταβούτογλου, που θεωρεί αναγκαία για την Άγκυρα την επιστροφή στην πολιτική της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Μιας δραστηριότητας που δεν βασίζεται σε κάποια μορφή «ανθελληνικής πολιτικής» αλλά που την αντιμετωπίζει με τον τρόπο αυτό ως εκ του αποτελέσματός της. Στην ίδια αυτή ομάδα με εμάς, είναι και η Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία και Μαυροβούνιο, στα Βαλκάνια.

Η Τουρκία δεν διαθέτει για ιστορικούς λόγους κανένα πραγματικό σύμμαχο στη Βαλκανική ανάμεσα στις μεγάλες χώρες της περιοχής. Μαζί της, για ιστορικούς, εθνολογικούς ή άλλους λόγους βρίσκονται σήμερα οι Αλβανία, πΓΔΜ (κυρίως εξαιτίας των διαφορών της μαζί μας) και οι μουσουλμάνοι της Βοσνίας, του Σάντζακ στη Σερβία και μια μικρή ομάδα μουσουλμάνων μειονοτικών στη Βουλγαρία, Ελλάδα, Ρουμανία.

Η αναζήτηση λοιπόν συμμάχων στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της «Οθωμανικής Αυτοκρατορίας» γίνεται επιτακτική. Για το λόγο αυτό, η Τουρκία αφήνοντας πίσω της την Αλβανία (μιας και η επιθυμία της για ένταξη στην ΕΕ , περνά και από την Αθήνα κι αυτό την κάνει προσεκτικότερη) κινείται δραστήρια το τελευταίο διάστημα προς την κατεύθυνση της Βοσνίας.

Αρπάζοντας την ευκαιρία που δημιούργησε η Ευρωπαϊκή Ένωση –κυρίως- και οι ΗΠΑ, με τις αντιφατικές τους πολιτικές απέναντι στην Σέρβική Δημοκρατία της Βοσνίας (Ρεπούμπλικα Σέρπσκα) προωθεί μαζί με την Αυστρία, Γερμανία και Βρετανία, την κατάργηση της Συνθήκης του Νταίητον, γενεσιουργό αιτία της ίδρυσης της Συνομοσπονδίας Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Οι συχνές επισκέψεις της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας στο Σαράγεβο, οι μεγάλες υποσχέσεις για οικονομική βοήθεια (που δεν επαληθεύτηκαν τελικά, ως σήμερα) και οι προτάσεις για οικονομική ενίσχυση του ομοσπονδιακού στρατού στα πλαίσια επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ (Αφγανιστάν) δείχνουν το μέγεθος των τουρκικών προσπαθειών στη χώρα αυτή για πολιτικό- αμυντική διείσδυση.

Επιχειρώντας να απομονώσουν την τοπική σερβική πολιτική ηγεσία (Μίλοραντ Ντόντικ) επιχειρούν (με επιτυχία ως τώρα) να προσεταιριστούν τη Σερβική κυβέρνηση (Μπ. Τάντιτς και Βουκ Γέρεμιτς) και να πείσουν το Βελιγράδι ότι μια συμμαχία με την Άγκυρα θα οδηγήσει στην αποφυγή κυρώσεων από τη Μόσχα σε περίπτωση που θελήσουν να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ (όπως οι ΗΠΑ και η Βρετανία, πιέζουν). Ακόμη η Άγκυρα φρόντισε να κινηθεί με ταχύτητα εμποδίζοντας μιας έκρηξη δυο διαφορετικών μουσουλμανικών φατριών στο Σάντζακ και εξομαλύνοντας το σχετικό πρόβλημα ανάμεσα σε Σαράγεβο και Βελιγράδι. Τέλος, μόλις προ εβδομάδας, επέλυσε το πρόβλημα που είχε ανακύψει με την άρνηση του Βελιγραδίου να δεχθεί το νέο Βόσνιο πρέσβη. Με κάθε τρόπο δηλαδή λέει κι επαναλαμβάνει τη φράση «είμαι εδώ για σας»!

Για το Βελιγράδι, είτε για πολιτικούς λόγους που σχετίζονται με την πρόθεσή τους να ενστερνιστούν την Τουρκική πολιτική, είτε με σκοπό να εμφανιστούν ως «τα καλά παιδιά» ενόψει ευρωπαϊκών διαβουλεύσεων, έχει γίνει σαφές πως η παρούσα πολιτική ηγεσία των Σέρβο-βοσνίων αποτελεί πρόβλημα. Κι αυτό θα γίνει σαφέστερο μετά την αναμενόμενη αποτυχία των συνομιλιών για το «νέο καθεστώς» που θα πραγματοποιηθούν εντός των προσεχών ημερών και η Μπάνια Λούκα, θα υποχρεωθεί να απορρίψει καθώς οδηγεί σε κατάργηση του Νταίητον.

Για όλα αυτά, η Αθήνα παραμένει από αδιάφορος ως παθητικός θεατής. Κι αν κινηθεί τις επόμενες εβδομάδες, καθώς υπάρχει μια σχετική ιδέα, όλα δείχνουν πως θα κινηθεί όχι με βάση τα δικά της εθνικά συμφέροντα αλλά τα … τουρκικά, έστω κι αν αυτό γίνεται εμμέσως προκειμένου να διευκολυνθεί ο «φίλος Τάντιτς»! Εξάλλου, η ανάμειξη στην υπόθεση της Βοσνίας, όλο σε μεγαλύτερο βαθμό, του Αλεξ Ρόντος, δεν είναι ενθαρρυντική. Όπως και η παντελής, ακόμη, παρέμβαση της αξιωματικής αντιπολίτευσης…

ΕΕ: Ποιος παρακολουθεί τα τεκταινόμενα εν ώρα κρίσης;

Μια επιτροπή «υψηλού επιπέδου» αποτελεί την πρώτη κίνηση της βαρόνης Άστον προκειμένου να δραστηριοποιήσει την Υπηρεσία Εξωτερικών Σχέσεων (ΕΕΑS) της ΕΕ. Η επιτροπή αυτή θα προτείνει τη μεθοδολογία και την πρακτική λειτουργία της νέας υπηρεσίας της ΕΕ. Η επιτροπή ήδη συνεδρίασε δύο φορές τον περασμένη Ιανουάριο και προχώρησε σε προτάσεις που σχετίζονται με το πώς θα χρησιμοποιηθεί ο πρώτος προϋπολογισμός, στον οποίο η νέα υπηρεσία θα στηριχθεί και φθάνει τα 286 εκ ευρώ για πολιτικές με στόχο τη Σταθερότητα και 3 δις ευρώ του Ευρωπαϊκού Κεφαλαίου Ανάπτυξης, που η υπηρεσία έχει την ευθύνη.

Η επιτροπή αυτή απαρτίζεται από τους

Βαρόνη Άστον,

Πιέρ ντε Μπουασιέ, Γενικός Γραμματέας (παρατσούκλι «Καρδινάλιος Ρισελιέ»)

Ζαν Κλόντ Πιρίς, Διευθυντής νομικών υπηρεσιών

Ρόμπερτ Κούπερ, Γεν. Διευθυντής για εξωτερικές Στρατιωτικό- Πολιτικές υποθέσεις,

Χέλγκα Σμιθ, Διευθυντής σχεδιασμού πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Κάθριν Νταίη, Γενικός Γραμματέας,

Λουί Ρομέρο Ρακένα, Γενικός Διευθυντής Νομικών Υποθέσεων,

Ζοάο Βάλε ντε Αλμέϊντα, Γενικός Διευθυντής Εξωτερικών Σχέσεων,

Πάτρικ Τσάϊλντ, Διευθυντής Εξωτερικών Σχέσεων στην αρμόδια Γενική Διεύθυνση,

Τζαίημς Μόρρισον, Διευθυντής του Γραφείου της βαρόνης Άστον,

Κάρλος Μπασταρέτσε Σαγκουές, μόνιμος αντιπρόσωπος Ισπανίας στην ΕΕ,

Κάρλος Φερνάντεζ- Αρίας Μινουέσα, εκπρόσωπος Ισπανίας στην Επιτροπή

Πολιτικής & Ασφάλειας

Μεταβολές στις εκπροσωπήσεις της ΕΕ: οι πρώτες πρεσβείες

Με απόφαση της ΕΕ 54 από τις Μόνιμες Αντιπροσωπείες της σε 136 χώρες, μετετράπησαν σε πρεσβείες της Ένωσης, με αποστολή και δικαίωμα να ομιλούν εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ήδη από 1^ης Ιανουαρίου και οι 136 αντιπροσωπείες μετονομάσθηκαν σε «Ευρωπαϊκές Αντιπροσωπείες». Οι 54 από αυτές που μετατράπηκαν σε πρεσβείες έχουν πλέον το αποκλειστικό προνόμιο να ομιλούν εξ ονόματος της Ένωσης, όπως έκανε ως τώρα η χώρα που «έτρεχε» την 6μηνη προεδρία. Αυτές έχουν πλέον και το προνόμιο να εξασφαλίζουν τη συνεργασία των διπλωματικών αντιπροσωπειών των χωρών – μελών σε κάθε χώρα, αν και για κάποιο διάστημα προ-απαιτήται η σύμφωνη γνώμη των 27 αντιπροσώπων των χωρών- μελών στις Βρυξέλλες.
Στις 54 αυτές πρεσβείες 8 ανήκουν στην Ευρώπη (Αρμενία, Γεωργία πΓΔΜ, Μολντόβα, Νορβηγία, Σερβία, Ελβετία και Ουκρανία). 12 χώρες είναι στην Ασία και Ωκεανία (Αφγανιστάν, Αυστραλία, Κίνα, Ανατολικό Τιμόρ, Φίτζι, Χονγκ Κονγκ, Ινδία, Ινδονησία, Φιλιππίνες, Παπούα Νέα Γουϊνέα, Ταϊλάνδη, και Βιετνάμ). Οι υπόλοιπες βρίσκονται στην Αφρική (Αγκόλα, Μποτσουάνα, Μπουρκίνα Φάσο, Μπουρούντι, Καμερούν, Πράσινο Ακρωτήρι, Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία, Τσαντ, Τζιμπουτί, Ερυθρέα, Αιθιοπία, Γκάνα, Γουϊνέα Μπισσάου, Ακτή Ελεφαντοστού, Κένυα, Λεσότο, Λιβερία, Μαδαγασκάρη, Μαλάουι, Μαυρίκιος, Μοζαμβίκη, Νίγηρα, Νιγηρία, Ρουάντα, Σενεγάλη, Σιέρρα Λεόνε, Νότια Αφρική, Σουδάν, Τανζανία, Τόγκο, Ουγκάντα, Ζιμπάμπουε και στην έδρα της Αφρικανικής ¨Ένωσης στην Αιθιοπία.

Για όλες τις υπόλοιπες δεν υπάρχουν ακόμη αποφάσεις για το πότο θα μεταβληθεί το καθεστώς τους, προκειμένου να μην θιγεί η Ισπανική προεδρία, ιδιαίτερα μάλιστα στις πρώην ισπανικές κτήσεις της κεντρικής και νότιας Αμερικής., αλλά και στις ΗΠΑ, Κίνα και Ρωσία με τις οποίες η ΕΕ μέσω ισπανικής προεδρίας προωθεί τις σταθερές διμερείς συναντήσεις. Επίσης δεν υπάρχουν ακόμη πρεσβείες στις έδρες του ΟΑΣΕ στη Βιέννη, στον ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη γιατί δεν έχει αποφασιστεί πως θα εκπροσωπείται η ΕΕ μετά τη Λισσαβόνα στους διεθνείς οργανισμούς.

Πώς δραπετεύει ένας πρωθυπουργός από τη φρικτή μοναξιά του…

Ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου χθες στις Βρυξέλλες, αποφάσισε μετά από πολύωρες διαπραγματεύσεις με τους κοινοτικού εταίρους μας, πως έπρεπε να τιμωρήσει εαυτόν και τους συν-Έλληνες και δήλωσε πως πρωθυπουργεύει σε μια χώρα με «μειωμένη εθνική κυριαρχία». Στη συνέχεια ανακοίνωσε το νέο μεγάλο στόχο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που είναι η επαν -απόκτηση της εθνικής κυριαρχίας. Επανέφερε στο προσκήνιο το παλαιό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ, «Εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία» σε σύντμηση. Το έκανε «εθνική κυριαρχία»!
Προκειμένου λοιπόν να αποκτήσουμε την «Εθνική κυριαρχία» πρέπει να κάνουμε τρία πράγματα: να συνδιαλαγουμε με το ΔΝΤ, που κουμαντάρει τις αγορές, να δεχθούμε την ευρωπαϊκή επιτήρηση και να πληρώνουμε για τα επόμενα χρόνια, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ΕΚΤ. Έτσι μπορεί λέει, να αποδεχθούν στην Ευρώπη, το γεγονός πως είμαστε ανεξάρτητοι. Θα πληρώσουν οι Έλληνες. Αυτό το έχουμε καταλάβει όλοι. Φαίνεται και στις δημοσκοπήσεις.

Αυτό όμως που μένει ερωτηματικό είναι πως δέχεται ο κ. Παπανδρέου να είναι πρωθυπουργός μιας αναξιόπιστης και μη κυρίαρχης χώρας; Θεωρεί λοιπόν τον εαυτό του, είδος πρωθυπουργού – πιόνι, της τριπλής επιτήρησης; Ή μήπως οι αναφορές του στο ΔΝΤ και την αδυναμία της ευρωζώνης να λύσει το πρόβλημα, το οδηγούν σε άλλες σκέψεις και δράσεις που σχετίζονται με χώρες εκτός ευρώ-ζώνης; Όπως θα επιθυμούσαν να μας δουν στην Ουάσιγκτον και στο Λονδίνο για να κάνουν ευκολότερα κουμάντο…

Άραγε γύρω του δεν έχει φίλους και συμβουλάτορες να του εξηγήσουν πως μερικά πράγματα δεν γίνονται αλλά λέγονται κι άλλα που γίνονται αλλά δεν λέγονται; Η μοναξιά είναι συχνά δύσκολη. Κατανοητό. Αλλά να μην την πληρώνει η χώρα!

ΔΡΑΓΟΥΜΑΝΟΣ

Διαμαρτυρία ιρανών Αθήνας κατά Τεχεράνης

Ιρανοί αυτοεξόριστοι και πολιτικοί πρόσφυγες προέβησαν χθες σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα, καταδικάζοντας το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν. Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε χθες ημέρα κατά την οποία η Τεχεράνη εορτάζει την επανάσταση κατά του Σάχη. Στη διάρκεια των διαδηλώσεων που έγιναν χθες στην Τεχεράνη και άλλες πόλεις της Περσίας από οπαδούς του ηγέτη της αντιπολίτευσης Χ. Μουσαβί, έγιναν πολλές συλλήψεις ενώ χρησιμοποιήθηκαν όπλα και δακρυγόνα κατά των διαδηλωτών. Ανάμεσα στους συλληφθέντες βρίσκεται και η εγγονή του ηγέτη της Επανάστασης Αγιατολαχ Χομεϊνί!
Στην Αθήνα η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε έναντι του Αγνώστου Στρατιώτη και ήταν ειρηνική.

Πολιτική κρίση στην Ολλανδία για την αποστολή στο Αφγανιστάν

Η ολλανδική εφημερίδα Trouw δημοσίευσε χθες πρωτοσέλιδο άρθρο της ομάδας σύνταξης πολιτικών θεμάτων, με τίτλο: «Η επιθυμία του ΝΑΤΟ (για παράταση της παραμονής στο Uruzgan) μπλοκάρεται από το PvdA», στο οποίο αναφέρεται, μεταξύ άλλων ότι: «Ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ, κ. Rasmussen, ζήτησε από την Ολλανδία να παραμείνει, με έναν μικρότερο αριθμό στρατιωτών, στο Uruzgan για ένα ακόμα χρόνο (μέχρι τον Αύγουστο του 2011). Το ΝΑΤΟ ζητά όχι μόνο την παραμονή των εκπαιδευτών του αφγανικού στρατού και της αφγανικής αστυνομίας, αλλά και τη διατήρηση μίας Επαρχιακής Ομάδας Ανασυγκρότησης (PRT), αποτελούμενης από στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό.
Αυτά προκύπτουν από την αρχικά απόρρητη επιστολή που απέστειλε ο κ. Rasmussen στον Πρωθυπουργό Balkenende, την οποία δημοσιοποίησαν, χθες το βράδυ, ο Υπουργός Εξωτερικών, Maxime Verhagen και ο Υπουργός Άμυνας, Eimert van Middelkoop. Με τη δημοσιοποίηση αυτής της επιστολής, οι δύο Υπουργοί ασκούν ακόμα μεγαλύτερη πίεση στην απρόθυμη κοινοβουλευτική ομάδα του PvdA (Εργατικοί), η οποία ζητά την πλήρη απόσυρση των ολλανδικών στρατευμάτων από το Uruzgan φέτος τον Αύγουστο.
Ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ αναφέρει στην επιστολή του ότι η νέα στρατιωτική δύναμη που θα αναλάβει το Uruzgan (πιθανόν οι Αμερικάνοι), θα είναι σε θέση να προστατεύσει τους ολλανδούς εκπαιδευτές και όσους συμμετέχουν στην ανοικοδόμηση της επαρχίας. Όμως, ο Υπουργός Άμυνας πιστεύει ότι πάντοτε είναι απαραίτητη η προστασία και από ολλανδικά στρατεύματα, γεγονός που σημαίνει ότι θα πρέπει να παραμείνουν στο Uruzgan περίπου 500 ολλανδοί στρατιώτες. Κάτι τέτοιο το αποκλείει, μέχρι σήμερα, η κοινοβουλευτική ομάδα του PvdA.
Σιωπή υπάρχει επίσης στη Χάγη, σε ό,τι αφορά ένα άλλο αίτημα του NATO: την παραμονή του ολλανδικού μαχητικού αεροσκάφους F16 στην αεροπορική βάση της Κανταχάρ. Το αίτημα αυτό είναι πιθανόν να ικανοποιηθεί από την Ολλανδία, χωρίς να δημιουργηθούν επιπλέον τριγμοί στον κυβερνητικό συνασπισμό.»

ΕΕ για τρομοκρατία

Σε συνέντευξη του συντονιστή της αντιτρομοκρατικής δράσης της Ε.Ε., ο Gilles de Kerchove, αναφέρει ότι ο πυρήνας της Al Queda βρίσκεται στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν, όμως καθώς έχει δεχτεί τεράστιες πιέσεις τα τελευταία χρόνια, πιθανώς δεν είναι ικανός να οργανώσει επιθέσεις κατά της Ευρώπης. Ως ανερχόμενο τρομοκρατικό πυρήνα αναγνώρισε την περιοχή El Sahel της Αφρικής, και ιδιαίτερα τη ζώνη που εκτείνεται από το Μαλί ως τη Μαυριτανία και από τη Γουινέα-Μπισάου έως τα βόρεια της Μαυριτανίας. Ο συνδυασμός χρημάτων που προέρχονται από το εμπόριο ναρκωτικών στην Ιβηροαμερική και η δράση ένοπλων ομάδων έχει δημιουργήσει, σύμφωνα με τον Kerchove ένα «εκρηκτικό κοκτέιλ» στην περιοχή. Σε σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, ο συντονιστής της αντιτρομοκρατικής δράσης απαντάει ότι είναι πολύ νωρίς για την ανάπτυξης μιας ευρωπαϊκής αποστολής στην περιοχή, και πως ο στόχος της ΕΕ είναι η εκπόνηση μιας στρατηγικής που θα βοηθήσει τις χώρες αυτές να αντιμετωπίσουν μόνες τους το πρόβλημα της τρομοκρατίας. Αναφέρει ότι η ΕΕ ενδιαφέρεται να δημιουργήσει στην Μαυριτανία ένα δικαστήριο για τα εγκλήματα της τρομοκρατίας. Στο θέμα της συμφωνίας ανταλλαγής οικονομικών και τραπεζικών δεδομένων μεταξύ ΗΠΑ – ΕΕ, ο Kerchove επισημαίνει ότι η περισυλλογή δεδομένων αποτελεί απαραίτητο παράγοντα για την επιτυχημένη αποτροπή τρομοκρατικών επιθέσεων. Τέλος το άρθρο αναφέρει ότι ο Kerchove είναι κατά της πληρωμής λύτρων για την απελευθέρωση απαχθέντων, καθώς και ότι έχει ασκήσει πολλές κριτική κατά της φυλακής του Guantanamo στις ΗΠΑ.

Ευρωπαίοι προς Σκόπια: ναί μεν, αλλά...!

Στην αποδοχή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της εισήγησης της Κομισιόν για την ΠΓΔΜ και στην πρόσκληση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να συγκεκριμενοποιήσει την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τα Σκόπια, αναφέρεται ανταπόκριση του Γιάννη Παπαδημητρίου από το Στρασβούργο που μεταδόθηκε από τη γερμανική ραδιοφωνία Deutsche Welle με τίτλο «Τα Σκόπια καθ’ οδόν προς την Ευρώπη». Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ανταπόκρισης: « Το ψήφισμα δεν είναι νομικά δεσμευτικό, αλλά δείχνει για μία ακόμα φορά ότι οι ξένοι ευρωβουλευτές δεν συμμερίζονται ή δεν αντιλαμβάνονται τις ανησυχίες της Αθήνας για το ζήτημα της ονομασίας. Η ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μαριλένα Κοππά δηλώνει πάντως ότι το τελικό κείμενο είναι καλύτερο από άλλες χρονιές: «Πετύχαμε σημαντικά πράγματα μέσα από τροπολογίες και καταφέραμε να βγούνε τα πολύ ενοχλητικά πράγματα για μας» λέει η Ελληνίδα ευρωβουλευτής. «Για παράδειγμα υπήρχε μία σύσταση «να λυθεί το θέμα μέχρι τον Μάρτη του 2010». Αυτό συμπληρώθηκε «…στη βάση των αποτελεσμάτων του Δεκεμβρίου…», τα οποία αναβάλλουν το θέμα για το τέλος της ισπανικής προεδρίας. Επίσης δεν μπήκε μία αναφορά που προσπάθησαν να βάλουν οι Πράσινοι ότι τα διμερή ζητήματα δεν μπορούν να εμποδίζουν τη διεύρυνση». Με άλλες τροπολογίες απαλείφθηκαν οι αρχικές αναφορές στην «ένταξη της Μακεδονίας» και σε «μακεδονικές αρχές». Όμως στη διάρκεια της συζήτησης στην Ολομέλεια οι ξένοι ευρωβουλευτές χρησιμοποιούσαν το όνομα «Μακεδονία» και όχι «ΦΥΡΟΜ». Μία εξήγηση από τον εισηγητή του Ευρωκοινοβουλίου για τη γειτονική χώρα, τον σοσιαλδημοκράτη ευρωβουλευτή και πρώην υπουργό Εξωτερικών της Σλοβενίας Ζόραν Τάλερ: «Το όνομα Μακεδονία υπήρχε σε αυτή τη χώρα επί 60 χρόνια, είχε χρησιμοποιηθεί για πρώτη φορά το 1945» τονίζει ο Ζόραν Τάλερ. «Πολλοί συνάδελφοί μου δεν καταλαβαίνουν πώς προέκυψε πρόβλημα ονομασίας μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, δεδομένου ότι μέχρι τότε υπήρχε ήδη η «σοσιαλιστική δημοκρατία της Μακεδονίας». Και είναι γεγονός ότι ο κόσμος αυτό το όνομα είχε συνηθίσει…» Συμπέρασμα από την Ελληνίδα ευρωβουλευτή Μαριλένα Κοππά : «Δυστυχώς αυτό είναι μία πρακτική, την οποία αντιμετωπίζουμε εδώ και πολλά χρόνια. Εμείς έχουμε τρελαθεί να στέλνουμε επιστολές και διαμαρτυρίες, αλλά η επιμονή των δυτικών δείχνει ότι ο χρόνος που έχει περάσει έχει λειτουργήσει και σε βάρος της Ελλάδας. Δηλαδή κάθε μήνας, στον οποίο δεν βρίσκουμε λύση, δημιουργεί περισσότερα προβλήματα και σε μας. Άρα έχουμε κι εμείς κάθε συμφέρον να προχωρήσει αυτή η διαδικασία και να κλείσει αυτή η εκκρεμότητα». Η συζήτηση για τη διεύρυνση ήταν και η επίσημη «πρεμιέρα» του νέου Επιτρόπου για τη διεύρυνση Στέφαν Φούλε. Ο οποίος, μιλώντας στην Deutsche Welle, απευθύνει έκκληση να αξιοποιηθούν οι νέες επισκέψεις του διεθνούς διαμεσολαβητή Μάθιου Νίμιτς σε Αθήνα και Σκόπια : «Η άποψή μου είναι ότι το ζήτημα πρέπει να λυθεί. Και όσο πιο γρήγορα λυθεί, τόσο το καλύτερο. Τώρα υπάρχει ένα «παράθυρο ευκαιρίας». Πρέπει να το αξιοποιήσουμε και πρέπει να υποστηρίξουμε τις προσπάθειες του ειδικού απεσταλμένου των Ηνωμένων Εθνών». Μπορεί όμως να βρεθεί άμεση λύση; Ο Σλοβένος ευρωβουλευτής Ζόραν Τάλερ δεν χάνει την αισιοδοξία του: «Ήμουν υπουργός (Εξωτερικών) στη Σλοβενία, όταν πετύχαμε μία συμφωνία με τη γειτονική Ιταλία σε μία πολύ παρόμοια αντιπαράθεση», λέει ο Σλοβένος ευρωβουλευτής στην Deutsche Welle. «Από τη μία πλευρά είχαμε μία μεγάλη χώρα που ήταν ήδη μέλος της Ε.Ε., από την άλλη πλευρά είμαστε εμείς, μία μικρή υποψήφια χώρα. Κι όμως, με τη βοήθεια της ισπανικής προεδρίας και του Χαβιέ Σολάνα που ήταν τότε ο προεδρεύων του Συμβουλίου Υπουργών βρήκαμε μία λύση, που να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές».

D.W.