Σχόλια για ΥΠΕΞ – 3

Εξαιρετική απήχηση είχε το δημοσίευμά μας σχετικά με το «ευρωπαϊκό μέλλον» της Ντόρας Μπακογιάννη καθώς όχι μόνο επιβεβαιώθηκε αλλά και αναφέρθηκαν σε αυτό οι περισσότερες των εφημερίδων. Η ίδια και το περιβάλλον της σιωπούν αλλά, από την πλευρά του Μαξίμου λένε πως «τίποτε δεν έχει κριθεί ακόμη» καθώς πλην της ευαρέσκειας στο πρόσωπό της από πλευράς Γάλλο-Γερμανών απαιτείται και η … πρωθυπουργική! Ωστόσο, συνεργάτης της μας εξομολογήθηκε πως «αν και η ίδια το θέλει, όπως είναι τα πράγματα στην Ελλάδα, πολλά θα κριθούν από την επιτυχία της Συνάντησης των ΥΠΕΞ, του ΟΑΣΕ στην Κέρκυρα που θα δείξει ποιοι θα έλθουν και ποιοι θα απουσιάσουν»!

• Ακατανόητο βρίσκουν ορισμένοι πρέσβεις τους λόγους που η ηλεκτρονική σελίδα του ΥΠΕΞ, … δεν λειτουργεί κανονικά ενώ όπως λένε υπάρχει σχετική διεύθυνση. Για παράδειγμα υπογραμμίζουν όλες οι αναφορές στην ΥΔΑΣ, έργων, κονδυλίων, προγραμμάτων, κλπ, είναι προ του 2006. Άραγε μετά που ανέλαβε η κα Μπακογιάννη η υπηρεσία νεκρώθηκε ή απλά δουλεύει ο Θ. Σκυλακάκης, χωρίς να θεωρεί ότι πρέπει να δώσει δημόσιο λογαριασμό; Ιδιαίτερα με εκείνα τα κονδύλια που δόθηκαν σε Αμερικάνους και άλλους… από την Καραϊβική ως την Αλβανία! Μάλιστα προχθές μάθαμε ότι "ο Γενικός Γραμματέας ΔΟΣ & ΑΣ και Ειδικός Εκπρόσωπος του ΥΠΕΞ για θέματα κλιματικής αλλαγής, Θ. Σκυλακάκης, συναντήθηκε στην Αθήνα (8.4.2009) με αντιπροσωπεία της CARICOM(Καραϊβική).Η εν λόγω αντιπροσωπεία επισκέφθηκε την Αθήνα, προκειμένου να συζητήσει με το ΥΠΕΞ τη συγχρηματοδότηση συγκεκριμένων έργων προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, στα κράτη μέλη της CARICOM». Καθώς καταλαβαίνετε η λέξη-κλειδί είναι η «συγχρηματοδότηση»! Δεν μας λένε με ποιους ακόμη, αν φαίνεται η Ελλάδα σαν χρηματοδοτούσα χώρα και γιατί εμείς ασχολούμαστε με την Καραϊβική, όταν έχουμε δεκάδες άλλα προβλήματα στη γειτονιά μας…. Η συμμετοχή του ελληνικού ΥΠΕΞ προβλέπεται από το Μνημόνιο Συνεργασίας που υπέγραψε με την Ε.Ε., η Υπουργός Εξωτερικών, Ν. Μπακογιάννη, κατά τη σύνοδο της ΓΣ του ΟΗΕ, τον Σεπτέμβριο του 2008 και προβλέπει τη διάθεση από ελληνικής πλευράς ποσού 4 εκ. €, για τα επόμενα 4 χρόνια.

Αυτά τα λεφτά ο Ι. Παπαθανασίου τα «βλέπει»;

• Ακούμε πως ο πρέσβης και προσωπάρχης κ. Κωστής, έγινε δέκτης παρακλήσεων από τον πρέσβη στην Τύνιδα, Δημήτρη Καραϊτίδη, να πάρει παράταση και πέραν των θερινών μηνών και να επιστρέψει αργότερα στο κέντρο όπου και συνταξιοδοτείται. Αλλά επίσης ακούσαμε ότι κάτι παρόμοιο μάλλον «δεν προβλέπεται» για τον κ. Καραϊτίδη, καθώς στο υπουργείο φημολογείται έντονα ότι δεν έχει πλέον ούτε την «κάλυψη» του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπανδρέου, που τον είχε «στείλει» στο Παρίσι…

• Πολλοί στο ΥΠΕΞ αναρωτιούνται αν η φημολογούμενη ως άκρως πιθανή (δεδομένης και της στηρίξεως του ΔΟΛ) τοποθέτηση του σερ Βασίλη Μαρκεζίνη ως επικεφαλή του ευρώ-ψηφοδελτίου της Νέας Δημοκρατίας σηματοδοτεί και κάποιες νέες κατευθύνσεις στην εξωτερική πολιτική με δεδομένο τις θέσεις που δημοσίως έχει αυτός εκφράσει το τελευταίο καιρό.

• Πάλι για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: Έντονη είναι η φημολογία στο ΥΠΕΞ ότι ανάμεσα στους υποψηφίους του ΠΑΣΟΚ σε εκλόγιμη θέση θα είναι και ο πολύς Δημήτρης Δρούτσας που αφού ως σύμβουλος του Γιώργου στο ΥΠΕΞ έπαιξε το μαθητευόμενο μάγο πρώτα στο θέμα του Ευρω-στρατού και μετά με το «Σχέδιο Ανάν» είναι σήμερα διευθυντής του «Διπλωματικού Γραφείου» του κ. Παπανδρέου. Από πλευράς Νέας Δημοκρατίας, σίγουρη είναι βέβαια η υποψηφιότητα του Θόδωρου Σκυλακάκη σε εκλόγιμη θέση. Πράγμα που σημαίνει ότι ένα μήνα προ των ευρωεκλογών θα πρέπει να παραιτηθεί. Ως διάδοχος του στη γενική γραμματεία διεθνών οικονομικών σχέσεων ακούγεται ιδίως ο ειδικός γραμματέας αξιοποίησης διεθνών προγραμμάτων Αλ. Τσιατσάμης (στενός φίλος του διευθυντή του πολιτικού γραφείου της ΥΠΕΞ, Δ. Ζαφειριάδη). Ο αναπληρωτής γενικός κ. Ταχιάος παραμένει στη Θεσσαλονίκη ως εκεί τοποτηρητής των κομματικών συμφερόντων της κας Μπακογιάννη. Ακούγεται όμως ότι την διαδοχή του κ. Σκυλακάκη επιδιώκει και άλλο πρόσωπο με ισχυρούς δεσμούς με την οικογένεια Μητσοτάκη. Σημειώνουμε ότι τόσο στο κόμμα, όσο και στο υπουργείο θα προτιμήσουν εκλεκτός της κας Μπακογιάννη στο ευρωψηφοδέλτιο να είναι ο γενικός γραμματέας Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Δ. Κατσούδας, ο οποίος χαίρει γενικότερης εκτίμησης (και παρέμεινε πάντα πιστός στο κόμμα, ενώ στο κ. Σκυλακάκη προσάπτεται πάντα ότι αλληθώριζε προς διασπαστικές κινήσεις, όπως αυτή του Στ. Μάνου παλιότερα). Στο μεταξύ πάντως ο κ. Σκυλακάκης ετοιμάζει τον προεκλογικό του αγώνα. Ήδη έχει ενεργοποιήσει τον ιστοτόπο του, ενώ έχει και σημαντική παρουσία στο facebook (ενόψει της παρούσας αναφοράς, σας συνιστούμε ως πασχαλινό δώρο και πριν προλάβει την αφαίρεση στοιχείων την άμεση επίσκεψη της θέσης του - είναι επίσης ενδιαφέρον ποιοι εμφανίζονται εκεί ως φίλοι του, ιδίως από τους νέους υπαλλήλους… αλλά και οι κ.κ. Ζαφειριαδης και… Δραγουμάνος. Ο τελευταίος είναι συνωνυμία απλή και πρόκειται γι τον άμοιρο που ..πλήρωσε την Υπόθεση ΖΗΜΕΝΣ). Και ενώ ο κ. Σκυλακάκης προετοιμάζεται, δεν φαίνεται τελικά να προχωρεί η υποψηφιότητα για το Ευρω-κοινοβούλιο του Γ. Κουμουτσάκου, παρά την αυξημένη επιρροή του πεθερού του, γενικού γραμματέα της κυβέρνησης καθηγητή Αργύρη Καρρά. Ομοίως δεν φαίνεται ότι τελικά θα είναι υποψήφιος, τουλάχιστον σε εκλόγιμη θέση, ο τέως γενικός γραμματέας πρέσβης Γιώργος Γεννηματάς (πρόταση του Π. Μολυβιάτη).

• Με αφορμή το δημοσίευμα μας για την έδρα της Ακαδημίας με αντικείμενο τη διπλωματία μάθαμε και κάποια άλλα από τα παρασκήνια. Έτσι, όπως πληροφορούμαστε, αποφασιστικός λόγος για πολλούς ακαδημαϊκούς ήταν σε βάρος του πρέσβη Β. Θεοδωρόπουλου όχι μόνο οι θέσεις του για το κυπριακό, αλλά και νεανικό αμάρτημά του (!), ενώ ρόλο έπαιξε και η ηλικία του. Έτσι, η συνυποψηφιότητα του πρέσβη Κωστάκη Αιλιανού και η συνακόλουθη στήριξη του Κωστή Στεφανόπουλου βόλεψε πολλούς ακαδημαϊκούς ώστε να προκαλέσουν το άγονο της εκλογής. Σημαντικό ρόλο φαίνεται επίσης ότι έπαιξε στο παρασκήνιο ο ακαδημαϊκός και τέως πρόεδρος της Ακαδημίας καθηγητής κ. Κονομής (παλιός υπουργός παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας). Το ζήτημα είναι τι θα γίνει τώρα με την έδρα. Θα επαναπροκηρυχθεί ή οι προσπάθειες ετών της Ένωσης Διπλωματικών Υπαλλήλων για το θέμα θα πάνε στις ελληνικές καλένδες. Υποψήφιοι πάντως μετά την αποχώρηση του κ. Θεοδωρόπουλου δεν θα λείψουν. Ήδη ακούσαμε πλην του κ. Αιλιανού, τα ονόματα των παλιών πρέσβεων κ.κ. Στοφορόπουλου και Λυμπερόπουλου (και οι δύο με αξιόλογο συγγραφικό έργο).

• Πάλι με αφορμή το δημοσίευμα μας για τα παράσημα μας πληροφόρησαν ότι στο Συμβούλιο Ταγμάτων ως μέλος ορίσθηκε ο εκ των στενών φίλων της οικογένειας Μητσοτάκη, τέως Πρόεδρος της Ακαδημίας καθηγητής κ. Σκαλκέας.

• Πολύ θα θέλαμε να μας πει κάποιος πόσο μας στοίχησε η από την Κέλλυ Μπουρδάρα προετοιμασία της έκθεση για τον Άθω και τις Μονές, στο Παρίσι. Με ποια ιδιότητα, πλην εκείνης της φίλης της υπουργού, έδρασε για την Έκθεση αυτή και πως πληρώθηκε η ίδια και τα έξοδα μετακινήσεών της; Αυτά για τα τυπικά, καθώς ουσιαστικά δεν έχει η κυρία καμιά σχέση με το ζήτημα καθώς ούτε μουσειολόγος είναι, ούτε αρχαιολόγος, ούτε κάτι άλλο σχετικό…

Τι ακριβώς συνέβει ανάμεσα στη Μόσχα και το Κίεβο - Παρέμβαση Α. Λοβέρδου - Η επιστολή απάντηση Δ. Ιωάννου

Ενδιαφέρον προκάλεσε στο κοινό (κι όχι μόνον του ΥΠΕΞ) το δημοσίευμα του Κυριακάτικου Ελεύθερου Τύπου (12.04), στο οποίο αποκαλύπτεται σύγκρουση μεταξύ πρεσβείας Μόσχας και πρεσβείας Κιέβου. Όπως προκύπτει από το δημοσίευμα και από το ρεπορτάζ που προλάβαμε να κάνουμε, ο πρέσβης στο Κίεβο, Χάρης Δημητρίου κατηγόρησε τον πρώτο σύμβουλο της πρεσβείας Μόσχας, Δημήτρη Ιωάννου για πρόσωπο ρωσικής επιρροής (!) επειδή υιοθέτησε απόψεις που απηχούν τις ρωσικές ως προς τη δυνατότητα των Αζέρων να προμηθεύουν τις αναγκαίες ποσότητες φυσικού αερίου στον υπό κατασκευή αγωγό φυσικού αερίου. Ο κ. Ιωάννου είχε ως συνεργάτης του τέως πρέσβη στη Μόσχα, Ηλία Κλη, διακριθεί για τις αναλύσεις του στα ενεργειακά θέματα, αναλύσεις που έχουν γενικά επαινεθεί στο υπουργείο. Δυστυχώς όμως για τον κ. Ιωάννου, ως νέος είχε συμμετάσχει σε αντιδικτατορικές κινήσεις, ενώ ήταν και δραστήριος ως φοιτητής στο αριστερό χώρο. Το αποτέλεσμα είναι ότι όταν επέτυχε στο διαγωνισμό της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης (δεύτερη σειρά) το κατεστημένο του ΥΠΕΞ αντέδρασε έντονα, ώστε όντας σπουδαστής κατηγορήθηκε σε δημοσίευμα της εποχής ως μέλος της «17 Νοέμβρη» (!). Φυσικά τίποτα δεν προέκυψε και ο κ. Ιωάννου έκανε μια μάλλον συμβατική καριέρα τα χρόνια που ακολούθησαν, υπηρετώντας ενίοτε και άνευ προβλήματος και σε ευαίσθητες διευθύνσεις και θέσεις. Τώρα φαίνεται ότι οι παλιοί δαίμονες του Υπουργείου τον ξαναθυμήθηκαν. Ήδη, όπως γράφηκε, έχει κληθεί σε απολογία για τον λόγο ότι απάντησε ασεβώς, στον πρέσβη κ. Δημητρίου. Τώρα για ποιο λόγο ακριβώς και με ποια στοιχεία ο κ. Δημητρίου ενάγει τον κ. Ιωάννου δεν μπορέσαμε να μάθουμε. Από το ΥΠΕΞ μας θυμίζανε πάντως ότι ο κ. Δημητρίου, αν και προέρχεται από δημοκρατική οικογένεια και η δεύτερη, πρόσφατη, σύζυγος του είναι η κόρη του αείμνηστου Μουστακλή, ήταν σε διαρκή δυσμένεια από τον Θ. Πάγκαλο, ο οποίος άφηνε σε επήκοον όλων αιχμές για γεγονότα που ανάγονταν στην πολιτεία του στη Γενεύη κατά τη δικτατορία, όπου ως γνωστόν έδρασε ως πρόξενος ο περιώνυμος για την δράση του υπέρ της δικτατορίας πρέσβης Τσώκος (θύμα του μεταξύ άλλων και ο τότε φοιτητής στη Γενεύη, Αλέξανδρος Μαλλιάς).

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι μετά την επιστολή- «καταγγελία» του κ. Δημητρίου, επενέβη άμεσα και αποφασιστικά ο πρέσβης στη Μόσχα Μιχ. Σπινέλλης ο οποίος και συνομίλησε με τον συνάδελφό του στο Κίεβο αλλά και με το υπουργείο υποδεικνύοντας την «περίεργη» τουλάχιστον παρέμβαση του συναδέλφου του και ουσιαστικά επιβεβαιώνοντας τις θέσεις του υφισταμένου του στην πρεσβεία.

Στο ζήτημα παρενέβει και ο πολιτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, Ανδρέας Λοβέρδος, σχετικά με τη δημοσίευση στοιχείων για τη λειτουργία πρεσβειών μας που σχετίζονται με ενεργειακά θέματα, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Στον «Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής» δημοσιεύονται στοιχεία που αφορούν τη λειτουργία πρεσβειών μας στο εξωτερικό, και σχετίζονται με ενεργειακά θέματα, που δημιουργούν όχι απλώς περίσκεψη αλλά φόβο στους πολίτες για δυσάρεστες, προσβλητικές και έως πρόσφατα αδιανόητες καταστάσεις. Υπάρχει επιτακτική ανάγκη η κυρία υπουργός να παράσχει αμέσως τις απαραίτητες διευκρινίσεις».

Προς το παρόν έχουμε στα χέρια μας μόνο το (πρώτο) επίμαχο σημείωμα απάντηση του κ. Ιωάννου που προκάλεσε την πειθαρχική του έγκληση και σας το προσφέρουμε (σε όσους στο ΥΠΕΞ δεν το έχουν ήδη λάβει μέσω email από φίλους του κ. Δημητρίου ή με άλλο τρόπο) ως πασχαλινό δώρο:

Τηλε-σημείωμα

1^η Απριλίου 2009

Από: Δ. Ιωάννου

Προς: Χ. Δημητρίου

Επειδή δεν μου δόθηκε η δυνατότητα να απαντήσω δια της υπηρεσιακής οδού στα δύο, μάλλον εκτεταμένα, πονήματα που αφιερώσατε στο πρόσωπό μου θα ήθελα να Αισθάνομαι βαθειά ευγνωμοσύνη για την μεγαλόψυχη απόφασή σας να επιλέξετε για την περίπτωσή μου την μέθοδο του παιδαγωγικού φρονηματισμού και όχι των υβριστικών χαρακτηρισμών και της συκοφαντίας. Οφείλω πάντως να παρατηρήσω ότι παρά το γεγονός πως το σημείωμα που αποτέλεσε την αφορμή να αποφασίσετε να μην με υβρίσετε και να μην με συκοφαντήσετε, δεν ανήκει δα και στην σφαίρα της πυραυλικής επιστήμης (rocket science), εν τούτοις παρέμεινε απρόσιτο στην αναλυτική σας προσέγγιση μιας και η βασική του ιδέα φαίνεται ότι σας διέφυγε. Νομίζω ότι εάν ήταν αστυνομικό μυθιστόρημα από την ανάγνωσή του θα είχατε συναγάγει ότι το θύμα σκότωσε τον αστυνόμο και ότι το έγκλημα εξιχνιάστηκε από τον δολοφόνο.

Ίσως όμως, πάλι, το φτωχό μου σημείωμα, όπως προκύπτει και από την κατάληξη στο δεύτερο πόνημά σας, να μην ήταν παρά η πρόφαση για να εκκαθαρίσετε, ετεροχρονισμένα και εν απουσία του, τους λογαριασμούς σας με τον προ έτους προϊστάμενό μου. Αλλά, στην περίπτωση αυτή, ταπεινά έρχομαι να παρατηρήσω ότι εάν πέρυσι -όταν θεωρούσατε ότι σας μείωνε- σιωπούσατε διότι ίσως δεν αισθανόσασταν αρκετά ισχυρός για να του αντιταχτείτε, δεν είναι ορθό φέτος, αφού περιμένατε πρώτα να αναχωρήσει, να στρέφεστε εναντίον του υφισταμένου του με υβριστικούς χαρακτηρισμούς και συκοφαντικούς υπαινιγμούς, και μάλιστα εκ του ασφαλούς και με τρόπο που του απαγορεύει να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Πάντως δεν αισθάνομαι πικρία για τα βαριά σας λόγια. Δεν σας κρύβω ότι η σπάνια ευθύτητα με την οποία ομολογείτε, αφ’ ενός, πως ελάχιστα κατανοείτε τα όσα συμβαίνουν γύρω σας και, αφ’ ετέρου, πως αναζητείτε τις απαντήσεις όχι με τα δικά σας διανοητικά εφόδια αλλά σε διάφορους "εξ ίσου προβληματισμένους" (!), καθώς και η παρρησία με την οποία απαιτείτε να εξομοιωθούν όλοι μαζί σας στον έντιμο πνευματικό σας ασκητισμό, με συγκινούν ιδιαίτερα γιατί είναι μία εκδήλωση της περίφημης εκείνης "ζωτικής βουλήσεως" έναντι της οποίας, ως γνωστόν, ακόμη και οι υπερβατικές δυνάμεις κάμπτονται. Αισθάνομαι πολύ αδύναμος για να αναμετρηθώ μαζί της και μαζί σας και γι' αυτό διατελώ,

ευπειθώς.

Κι ενώ οι διεθνείς εξελίξεις επιβεβαιώνουν τάχυστα ως φαίνεται τον κ. Ιωάννου, διερωτάται κανείς για τη "δημοκρατικότητα" της χώρας που ζούμε και όπου διπλωμάτες, ασχέτως βαθμού, δεν μπορούν να εκφράσουν εγγράφως και υπεύθυνα την αποψή τους ή να απαντήσουν σε εναντίον τους κείμενα. Γιατί η παρέμβαση της Γενικής Επιθεώρησης είναι τουλάχιστον ... αντι-δημοκρατική και ξεπερνά τα όρια "κανόνων" που ακόμη και στο στρατό αντιστοίχως έχουν αμβλυνθεί ή καταργηθεί!

Για το ΔΡΑΓΟΥΜΑΝΟ και τη Μ. Εβδομάδα

Ο ΔΡΑΓΟΥΜΑΝΟΣ αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα ύλης καθώς το υλικό που φθάνει στα χέρια μας είναι ιδιαιτέρως μεγάλο και συχνά δημιουργεί προβληματισμούς για το αν είναι δυνατόν αυτή η διπλωματική υπηρεσία να προσφέρει στην Ελλάδα και τον Ελληνισμό λύσεις στα ολοένα διογκούμενα προβλήματα που καλείται ν' ανατιμετωπίσει. Θα συνεχίσουμε να δημοσιεύουμε το υλικό, με τρόπο που να μας δίνεται η ευκαιρία για έλεγχο των καταγγελιών ή σχολίων που δεχόμαστε.
Τυπικά τώρα να σας πούμε ότι δεν θα δημοσιεύσουμε σχόλια από την Μ. Πέμπτη ως και την Τρίτη του Πάσχα, πλην εκτάκτων γεγονότων, που φυσικά απευχόμαστε...

Η Ντόρα Μπακογιάννη στην Ευρώπη;

ΕΚΤΑΚΤΟ Πολλές διπλωματικές πηγές στις Βρυξέλλες, έχουν αρχίσει να συζητούν μια υπόθεση που δείχνει να έχει αρκετά στοιχεία αλήθειας και ορισμένα από αυτά επιβεβαιώνονται από ερωτήματα που άρχισαν να γεννώνται και εδώ στην Αθήνα. Η υπόθεση αναφέρεται στην προοπτική, να κληθεί η κα Μπακογιάννη να καταλάβει μια εκ των δυό θέσεων αντιπροέδρων, στην νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εφόσον κυρωθεί τελικά και ισχύσει η Συνθήκη της ΕΕ.

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις πρόκειται για πολιτική πρόταση του Γαλλό - Γερμανικού δίδυμου, που αναζητούσε μια γυναίκα για μια υψηλόβαθμη θέση στην ΕΕ και προερχόμενη από την ενεργό πολιτική. Με την πρόταση αυτή φαίνεται να συντάχθηκαν εξαρχής μια ακόμη μικρή ομάδα χωρών. Ωστόσο, παραμένει ερωτηματικό γιατί η κα Μπακογιάννη και όχι η πρώην αυστριακή υπεξ, ή η φιλανδή. Ερωτηματικό παραμένει επίσης πως αυτό συνάδει με την γνωστή τοποθέτηση της κας Μπακογιάννη (που σήμερα το πρωί, το ΥΠΕΞ δια στόματος Γ. Κουμουτσάκου επανέλαβε με τρόπο απόλυτο) για "Ελληνική στήριξη στην προσπάθεια της Τουρκίας να καταστεί πλήρες μέλος της ΕΕ", που αποτελεί δυσσαρμονία με την εκφερόμενη Γαλλο- Γερμανική άποψη για "ειδική σχέση ΕΕ - Τουρκίας" πρόταση με την οποία επισήμως συμφωνούν περισσότερες από 10 χώρες.

Οι ίδιες πηγές τόνιζαν ωστόσο, ότι από την πλευρά της Αθήνας δεν έχει δοθεί απάντηση για το αν θα ήταν αποδεκτό και εφικτό καθώς ως γνωστόν, η κα Μπακογιάννη, αγωνίζεται για την εξασφάλιση της κομματικής ηγεσίας της ΝΔ, κάτι που δεν δύναται να πράξει εκ Βρυξελλών.

Πως και γιατί αποκλείστηκε ο Β. Θεοδωρόπουλος από την Ακαδημία Αθηνών

Ρήγμα στους κύκλους των παλιών πρέσβεων προκάλεσε η περίφημη εκλογή στην Ακαδημία Αθηνών για την νεοφανή έδρα της «Θεωρίας και Πρακτικής της Διπλωματίας». Την θέση προώθησαν φίλοι του παλιού γενικού γραμματέα Βύρωνα Θεοδωρόπουλου, εμφανίσθηκε όμως και αντίπαλος στο πρόσωπο του επίσης παλιού γενικού γραμματέα (του ΥΠΕΞ, της Προεδρίας της Δημοκρατίας και του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης), διδάκτορα διπλωματικής ιστορίας και νομισματολόγου πρέσβη Κώστα Αιλιανού. Σφοδρή η σύγκρουση στο προσκήνιο, αλλά και στο παρασκήνιο (όπου πολλά ακούσθηκαν στο παρασκήνιο για τις σχέσεις του κ. Θεοδωρόπουλου με το ΕΛΙΑΜΕΠ, το οποίο μετά τη στάση του τη περίοδο του Σχεδίου Ανάν αποτελεί ανάθεμα για πολλούς Ακαδημαϊκούς). Τελικά η ψηφοφορία στην Ακαδημία Αθηνών οδήγησε σε άγονο της εκλογής. Ακολούθησε βέβαια το αποκαλυφθέν με επιστολή στη «Καθημερινή» από τον ίδιο τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο φραστικό επεισόδιο μεταξύ αυτού και του κ. Θεοδωρόπουλου όπου ο τελευταίος τον κατηγόρησε για επηρεασμό σε βάρος του των ακαδημαϊκών (ο κ. Αιλιανός, γιός του παλιού μεγαλοκαθηγητή της οδοντιατρικής, διατηρεί συγγένεια με τον κ. Στεφανόπουλο) γεγονός που εκείνος το διέψευσε. (Σημειωτέον ότι διπλωματικοί με εμπειρία των διαχρονικών παρεμβάσεων του κ. Στεφανόπουλου στην υπηρεσία, αν και δηλώνουν άγνοια των γεγονότων, θεωρούν πιθανόν ότι είχε μάλλον δίκαιο ο κ. Θεοδωρόπουλος). Το ενδιαφέρον που μάθαμε είναι ότι πριν την εκλογή στην Ακαδημία συνεδρίασε η ένωση συνταξιούχων διπλωματικών υπαλλήλων, όπου ο πρόεδρος της, πρέσβης κ. Αλεξανδρής ζήτησε την έκδοση ψηφίσματος υπέρ του κ. Θεοδωρόπουλου. Τελικά η συνέλευση αρνήθηκε να παρέμβει σε εκλογή που αφορούσε συναδέλφους και μάλιστα με τρόπο ιδιαίτερα άκομψο. Τώρα οι φίλοι του κ. Θεοδωρόπουλου, κουτσομπολεύουν τους αντιρρησίες ότι δεν συγχωρούν στον κ. Θεοδωρόπουλο την αυστηρή πειθαρχία που τους είχε υποβάλει όταν ήταν σύμβουλοι πρεσβείας: τότε που κάποιοι δίνανε δωράκι στον φύλακα της Ακαδημίας 1 να τους ειδοποιεί, όταν μπαίνει στο κτήριο ο γενικός γραμματέας Θεοδωρόπουλος που είχε την κακή συνήθεια να κόβει πρόστιμο σε όποιον «έπιανε» να κουβεντιάζει στο διάδρομο και να μην δουλεύει (έκανε μάλιστα και αιφνιδιαστικές στάσεις σε ορόφους άλλους από όπου το γραφείο του, θυμούνται οι παλιοί).

Ποιοί, πως και γιατί, πήρανε τα... παράσημα!

Όπως μας πληροφορούν, κάποια στιγμή το Φεβρουάριο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απένειμε τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος στους πρέσβεις Δημοσθένη Κωνσταντίνου, Δημήτρη Καραϊτίδη, Γιάννη Καμπόλη, Γιάννη Ζέπο, Αναστάση Μητσιάλη, Βασίλη Πισπινή, Δημήτρη Ράλλη και Μιχάλη Καμπάνη. Πρόκειται για συνήθη απονομή για τους full ambassadors, τους διπλωματικούς δηλαδή με τον ανώτερο πρεσβευτικό βαθμό του πρέσβυ (ο κ. Κωνσταντίνου το λαμβάνει ως εκ προσωπικοτήτων πρέσβης, αφού δεν προήχθη ποτέ στο βαθμό του πρέσβυ). Και οι μεν κ.κ. Καμπόλης και Καραϊτίδης έλαβαν το μεγαλόσταυρο παραμονή της αφυπηρετήσεως τους, οι λοιποί όμως είναι οι άρτι νεοπροαχθέντες στο βαθμό του πρέσβυ. Φυσικά, όπως λέγεται, ο αρμόδιος για τα παράσημα Εθιμοτυπάρχης κ. Μητσιάλης φρόντισε για τον εαυτό του και τον γαμπρό του (Πισπινή) πριν αναχωρήσει για μόνιμος αντιπρόσωπος στον ΟΗΕ και έτσι ωφελήθηκαν και οι λοιποί νεοπροαχθέντες (Ζέπος, Ράλλης, Καμπάνης). Δεδομένου όμως ότι η απονομή έγινε τον Φεβρουάριο ατύχησαν οι προαχθέντες το Μάρτιο στο βαθμό του πρέσβυ κ.κ. Παναγιώτης Μακρής (Βαγδάτη) και Κώστας Τριτάρης (Βέρνη) οι οποίοι έμειναν χωρίς το μεγαλόσταυρο. Η εξέλιξη λοιπόν εμφανίζεται ως ιδιαίτερα άδικη προς τον κ. Μακρή. Υπενθυμίζουμε ότι το Νοέμβριο όλοι εξεπλάγησαν όταν πληροφορήθηκαν ότι ο κ. Μακρής δεν προήχθη στο βαθμό του πρέσβυ. Η έκπληξη δεν οφειλόταν μόνο στο γεγονός ότι ο κ. Μακρής έδωσε άριστο παράδειγμα στους νεώτερους όταν, αν και παλιός πρέσβης, προσφέρθηκε ως εθελοντής για την πρεσβεία Βαγδάτης (όπου σήμερα είναι πρύτανης του διπλωματικού σώματος), αλλά και για τις υπηρεσίες του από την θέση αυτή, αλλά και λόγω του όλου προφίλ και κύρους του στην υπηρεσία. Ταχέως κυκλοφόρησε τότε στο ΥΠΕΞ ότι η παράλειψη οφειλόταν σε παλιά αντιπάθεια που τρέφει για τον κ. Μακρή ο γενικός επιθεωρητής Δ. Κωνσταντίνου λόγω του ρόλου που ο κ. Μακρής είχε παίξει στην αποκάλυψη της αλλοίωσης των υπηρεσιακών φακέλων κατά την περίοδο που ο κ. Κωνσταντίνου ήταν προσωπάρχης (πρόκειται για ιστορία που είχε απασχολήσει μάλιστα και την Βουλή, αλλά δεν είχε συνέχεια όταν ο τότε ΥΠΕΞ και νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας επέλεξε την οδό της «λήθης»). Εν πάση περιπτώσει, η κατακραυγή ήταν τέτοια που η κα Μπακογιάννη - που όπως φαίνεται δεν είχε ενημερωθεί ότι με την απόφαση της παρέλειπε τον κ. Μακρή (δεν της φέρανε και επετηρίδα) - προχώρησε στην προαγωγή του το Μάρτιο, η οποία όμως δεν είχε αναδρομική ισχύ, με αποτέλεσμα ο κ. Μακρής να μην αποκατασταθεί στην σειρά του στην επετηρίδα (μεταξύ των κ.κ. Μητσιάλη και Πισπινή και προ των κ.κ. Ράλλη και Καμπάνη) και να χάσει και το μεγαλόσταυρο…. Δεδομένου ότι στις ιδιορρυθμίες που οι εχθροί του προσάπτουν στον κ. Μακρή είναι και η εκτίμηση που έχει ως παραδοσιακός διπλωματικός προς τα παράσημα, η όλη μεθόδευση οδήγησε σε μια ακόμα από τις μικρές υπηρεσιακές κακίες για τις οποίες διακρίνεται ο διπλωματικός κλάδος.

• Αληθεύει άραγε ότι αυξήθηκε δραματικά ο αριθμός εκείνων των δημοσιογράφων που έχουν και οικονομικές δοσοληψίες με τη σημερινή ηγεσία του ΥΠΕΞ;


• Αληθεύει ότι πολιτικό-διπλωματικός συντάκτης στο Στρασβούργο "έπαιρνε γραμμή" από τον εις Αθήνας εδρεύοντα, Κ. Μητσοτάκη ;


• Αληθεύει ότι σε συγκεκριμένα Μέσα, άτομο της Ενημέρωσης του ΥΠΕξ, έδινε "εντολές" να "σπεύσουν στην Κωνσταντινούπολη, φοβούμενο ότι ενδέχεται να μην έχει ισχυρή κάλυψη η Ντ. Μπακογιάννη;

Αύριο: Πως δεν εξελέγη ο Β. Θεοδωρακόπουλος... ακαδημαίκός!

Το παρασκήνιο πίσω από την προσπάθεια κάλυψης της θέσης του ΓΓ

Ενώ ήδη οι ξένοι πρέσβεις στην Αθήνα διαδοχικά κάνουν τα καθιερωμένα αποχαιρετιστήρια δείπνα στο νυν γενικό γραμματέα πρέσβη Αριστείδη Αγαθοκλή που αποχωρεί εντός ολίγου λόγω συμπληρώσεως του 65ου έτους της ηλικίας του, πολλά ακούγονται για το ποιος προορίζεται τελικά για υπηρεσιακός γενικός γραμματέας του ΥΠΕΞ. Μέχρι το φθινόπωρο θυμίζουμε ότι τα σενάρια ήθελαν τον πρέσβη Γιάννη Ζέπο (παλιό θυμίζουμε διευθυντή του διπλωματικού γραφείου του Γιώργου Παπανδρέου) να τελειώνει τη καριέρα του στην Αθήνα ως γενικός γραμματέας. Ο κ. Ζέπος βέβαια προτίμησε τη θέση του στο Κάιρο, ενώ και η ανάγκη μεταβατικού γενικού γραμματέα (μεταβατικού για κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ δηλαδή) ξεφούσκωσε μαζί με το σκάνδαλο του Βατοπεδίου.

Ως κατεξοχήν υποψήφιος διάδοχος του κ. Αγαθοκλή εμφανίζεται πλέον ο νυν γενικός διευθυντής διοίκησης πρέσβης Μίκης Καμπάνης ο οποίος φαίνεται να αποτελεί «αδυναμία» της Υπουργού. Πώς άλλωστε όχι, όταν «εκάλυψε» ως πρέσβης στο Πεκίνο όλη εκείνη την περίφημη ιστορία με τον υπουργικό σύζυγο κ. Κούβελο; Αν και για να είμαστε δίκαιοι, η αδυναμία της υπουργού είχε εκδηλωθεί και ποιο νωρίς με την έγκριση του κτιρίου της νέας πρεσβείας στο Πεκίνο (που θυμίζουμε ότι, καθώς λεγόταν τότε, λειτούργησε παρανόμως χωρίς να έχει πιστοποιηθεί προηγουμένως από την ΕΥΠ!). Ο κ. Καμπάνης εμφανίζεται να έχει όλα τα προσόντα για τη θέση: Πλην της εμπιστοσύνης της υπουργού είναι γνωστός και πιστός οπαδός της «δεξιάς» παράταξης, στα εθνικά θέματα (τα οποία μπαίνουν πλέον σε φάση αντιπαράθεσης με την Τουρκία) θεωρείται αρκετά «σκληρός» ώστε η τοποθέτησή του να δώσει και τα κατάλληλα «σήματα» (τέτοια που ο «σκληρός» επίσης κ. Αγαθοκλής δεν μπορούσε να δώσει λόγω της προϋπηρεσίας του στη Μ.Α. ΕΕ στην λεγόμενη περίοδο του «ζεϊμπέκικου» επί Γιώργου Παπανδρέου), είναι ως εκ του χαρακτήρος του αγαπητός στο σύνολο των υπαλλήλων του ΥΠΕΞ, είναι αποδεκτός και στο ΠΑΣΟΚ και δη τόσο στο «βενιζελικό» (η τελευταία - και αρκετά νεώτερη αυτού - σύζυγος του κ. Καμπάνη ήταν στενότατη συνεργάτης του Ευαγγ. Βενιζέλου στο Υπουργείου Πολιτισμού), όσο και στο «παπανδρεϊκό» (είναι φίλος του εξ απορρήτων πάντα του Γιώργου καθηγητή Χάρη Παμπούκη, ενώ η σύζυγος του κ. Καμπάνη έτυχε ευνοϊκότατης απόσπασης στο Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού στο Πεκίνο χάρη στην στήριξη της γενικής γραμματέως διοίκησης Ελένης Κουτσιμπού και του γραφείου της), διατηρεί πάντα καλά κανάλια επαφής με τον Αντώνη Σαμαρά (μέσω λέγεται του διευθυντή του πολιτικού του γραφείου Α. Κανελόπουλου που είναι πτυχιούχος διοικητικός του ΥΠΕΞ και που ακούγεται ότι αυτός διόρισε την κ. Καμπάνη μέλος στο Δ.Σ. του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης). Το σημαντικότερο ίσως: αποτελεί στενό φίλο του γενικού επιθεωρητή πρέσβη Δημοσθένη Κωνσταντίνου ο οποίος, όπως απεδείχθη στις τελευταίες πρεσβευτικές προαγωγές και μεταθέσεις «διοικεί» εκ των παρασκηνίων το ΥΠΕΞ. Άλλωστε, ο κ. Κωνσταντίνου είχε αποφασιστικό ρόλο στη τοποθέτηση του κ. Καμπάνη ως γενικού διευθυντή διοίκησης.

Οι πιθανοί ανθυποψήφιοι για την θέση του υπηρεσιακού γενικού γραμματέα είναι άλλωστε ενόψει των αφυπηρετήσεων και των τοποθετήσεων στο εξωτερικό πλέον ελάχιστοι και οι πιθανότητές τους λίγες. Έτσι, αποκλείεται μάλλον η επιστροφή στο ΥΠΕΞ του Διοικητή της ΕΥΠ πρέσβη Γιάννη Κοραντή (αν θυμηθούμε τις εκθέσεις που έστελνε ως πρέσβης στην Άγκυρα, αυτό και αν θα έδινε μηνύματα προς την Τουρκία!), καθώς και του πρέσβη Άρη Σάνδη, που υπηρετεί σήμερα στη Πραιτόρια. Ο τελευταίος όμως (που το όνομά του ακούσθηκε αρκετά ως υποψήφιου για την πρεσβεία Ουάσινγκτον, πριν πέσει στο τραπέζι το όνομα του εξωϋπηρεσιακού γενικού γραμματέα διεθνών οικονομικών σχέσεων Θ. Σκυλακάκη και τώρα του πρέσβη κι επικεφαλής της ΜΑΕ ΕΕ, Βασ. Κασκαρέλη), δεν φαίνεται να έχει αποκτήσει ποτέ την ιδιαίτερη συμπάθεια της Υπουργού (ίσως γιατί ο αδελφός του πρέσβης Αλέκος Σάνδης είναι διευθυντής του διπλωματικού γραφείου του Πρωθυπουργού), ούτε και την θερμή φιλία του κ. Κωνσταντίνου (ο κ. Σάνδης χρεωνόταν πάντα στην ομάδα του πρέσβη Ι. Ζαχαράκη, ενώ οι κκ Αγαθοκλής και Καμπάνης ήταν πάντα πιστοί φίλοι του κ. Κωνσταντίνου).

Για τους παρατηρητές της ανθρωπογεωγραφίας του ΥΠΕΞ η επιλογή του γενικού γραμματέα θα έχει σημασία κυρίως ως προς τις ισορροπίες που θα διαμορφωθούν ανάμεσα στις λεγόμενες «ομάδες» Κωνσταντίνου και Ζαχαράκη, αλλά και στις θέσεις που οι πρέσβεις παίρνουν ενόψει πιθανής αλλαγής της ηγεσίας στο ΥΠΕΞ.

• Με την ευκαιρία της σημερινής δημοσίευσης να διερωτηθούμε αν φάνηκε μόνο σε μας ή και σε άλλους, το γεγονός πως το κείμενο της ομιλίας της κας Μπακογιάννη χθες στην Κωνσταντινούπολη, με τίτλο "Δημόσια Διπωματία", έμοιαζε, μα πολύ, με παρόμοια κείμενα (τα δυο τελευταία) που έχει απεγγείλει άλλο στέλεχος του ΥΠΕΞ. Άλλα που να ασχολείται κανείς και με θέματα "πνευματικής ιδιοκτησίας"... Επίσης να διερωτηθούμε γιατί η κα Μπακογιάννη στις δηλώσεις της αναφέρθηκε κυρίως στα όσα τόνισε και ο Μπ. Ομπάμα. ¨Αραγε δεν έχουμε άλλα θέματα να θέσει στον Μπαμπατζάν;

Αύριο: Ποιοί, πως και γιατί πήραν... παράσημα!

Η "αναπτυξιακή" πολιτική της Ιταλίας στη Μεσογειακή λεκάνη

Το ακόλουθο κείμενο δημοσιεύθηκε από το ιταλικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Il Velino (πρόκειται για ειδησεογραφικό πρακτορείο που ενισχύεται οικονομικά από το Ιταλικό υπ. Εξωτερικών, με στόχο την προβολή ζητημάτων που αφορούν τη χώρα και τη διάχυση της ιταλικής εξωτερικής πολιτικής) αναφέρεται σε δημοσίευμά του στην πολιτική της Ιταλίας στο χώρο της Μεσογείου. Τα βασικά σημεία αφορούν στα εξής:
Η Ιταλία εδώ και καιρό αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στις σχέσεις της, με τις γεωγραφικές περιοχές που αποτελούν τους άμεσους γείτονές της, π.χ. Β. Αφρική (Αίγυπτος, Λιβύη, Τυνησία, Αλγερία, Μαρόκο), Εγγύς και Μέση Ανατολή(Παλαιστινιακά εδάφη, Ιορδανία, Λίβανο, Συρία, Ιράν, Ιράκ, Υεμένη), βαλκανική χερσόνησο ( Αλβανία, Βοσνία/ Ερζεγοβίνη, πγδ‘’Μακεδονία’’, Σερβία και Μαυροβούνιο)
Ø Ο πρώτος στόχος αφορά στη συνεργασία για την ανάπτυξη μέσω της οικονομίας και της κοινωνίας: ο στόχος είναι τα παραγόμενα αποτελέσματα στις εν λόγω περιοχές να αμβλύνουν τις εντάσεις που υπάρχουν εντός μιας χώρας ή μεταξύ χωρών μιας γεωγραφικής περιοχής. Η παροχή βοήθειας για ανάπτυξη σε κάποιες από αυτές τις χώρες αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών που σημειώνονται σε κάποιες από τις περιοχές και έχουν κατεύθυνση προς την Ευρώπη και ιδιαιτέρως προς την Ιταλία.
Ø Οι παρεμβάσεις επικεντρώνονται στην ανάπτυξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, των υποδομών, του τομέα υγείας, του αγροτικού τομέα, της ενέργειας, της περιβαλλοντικής προστασίας, της αξιοποίησης της πολιτιστικής κληρονομιάς, με ιδιαίτερη προσοχή στη θεσμική ενδυνάμωση. Αναφορικά με τα κράτη της Μεσογείου, λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους που προτάθηκαν στα πλαίσια της ευρωμεσογειακής συνεργασίας, οι δράσεις συνεργασίας επιβεβαίωσαν τη δέσμευση για την προώθηση δημιουργία περιοχής ελεύθερων συναλλαγών. Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής, η ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα και ιδιαίτερα η υποστήριξη στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις στις χώρες του Μαγκρέμπ, αποτελούν σημαντικό τομέα παρέμβασης.
Ø Συγκεκριμένα: Στην Αλγερία η Cooperazione Italiana (σ.σ.πρόγραμμα ιταλικού υπ. Εξωτερικών, αντίστοιχο της ΥΔΑΣ, για τη Συνεργασία και την Ανάπτυξη,) ισχύει από τις αρχές της δεκαετίας του `70 και στην Αίγυπτο βασίζεται σε συνολική δέσμευση 247,8 εκατ. ευρώ που περιλαμβάνουν και πόρους που απελευθερώθηκαν από τη συμφωνία swap χρέους ιδίων κεφαλαίων. Η στρατηγική της συνεργασίας στοχεύει από τη μία πλευρά στην υποστήριξη της οικονομικής μετάβασης μέσω της υποστήριξης στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και του ιδιωτικού τομέα, και, από την άλλη πλευρά, στην κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη μέσω παρεμβάσεων σε τομείς κλειδιά για την κοινωνική ανάπτυξη. Αναφορικά με τη Λιβύη εκτός από την πρόσφατη συμφωνία ‘’Φιλίας και συνεργασίας’’ η παροχή βοήθειας της Ιταλίας αφορά στους τομείς της υγείας, τον αγροτικό τομέα, της παιδείας, της εξουδετέρωσης ναρκών και των ανθρωπιστικών παρεμβάσεων. Στο Μαρόκο η ιταλική συνεργασία δραστηριοποιείται με πάνω από 20 πρωτοβουλίες με μια συνολική δέσμευση ύψους 50 εκατ. ευρώ. Οι χρηματοδοτήσεις μέσω πιστώσεων βοήθειας έχουν στόχο την ενδυνάμωση των οικονομικών υποδομών και τη δημιουργία θέσεων εργασίας.
Ø Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι δράσεις της Cooperazione Italiana στην Τυνησία, σημασία που επιβεβαιώνεται και από την πρόσφατη επίσκεψη του Ιταλού υπ. Εξωτερικών F. Frattini εκεί. Ο Ιταλός υπ. Εξωτερικών δήλωσε ότι θα εφαρμοστεί το σχέδιο παρέμβασης 2008-2010 και θα εξεταστεί η δυνατότητα παροχής επιπρόσθετης βοήθειας ειδικά σε περιοχές που εμφανίζεται μεγαλύτερος μεταναστευτικός κίνδυνος. Ο F. Frattini συζήτησε με τον ομόλογό του και τις εξελίξεις στη Μ. Ανατολή με ιδιαίτερη αναφορά στην κατάσταση της Γάζας και στις διεθνείς πρωτοβουλίες που περιλαμβάνονται και στην ιταλική προεδρία των G8.
Ø Αναφορικά με τη Μ. Ανατολή, στο Λίβανο οι δραστηριότητες συνεργασίας που έχουν αρχίσει από το 1983 ενσωματώνονται στο πλαίσιο της ιταλικής πολιτικής με στόχο την ειρήνη σε όλη την περιοχή και την ενίσχυση των οικονομικών και εμπορικών σχέσεων (Συμφωνία 24ης Απριλίου 1998 με πιστώσεις βοήθειας πάνω από 82, 6 εκατ. ευρώ) και δωρεές περίπου 4 εκατομ. ευρώ στον αγροτικό τομέα και στον τομέα της υγείας. Στα παλαιστινιακά εδάφη πραγματοποιήθηκαν δράσεις για τη βελτίωση της ζωής των πολιτών της Λωρίδας της Γάζας και της Δυτικής Όχθης.
Ø Μεσογειακή Ευρώπη: η πολιτική της Ιταλίας προς τα Βαλκάνια προσανατολίζεται στην προώθηση της πολιτικής και οικονομικής σταθεροποίησης βάσει των δημοκρατικών θεσμών και υπό την οπτική της ενσωμάτωσης στις ευρωπαϊκές και ευρωατλαντικές δομές και την παγκόσμια οικονομία. Η προσοχή της Cooperazione Italiana αφορά κυρίως στη διαδικασία ιδιωτικοποίησης, στην αγορά εργασίας, στη δημιουργία ή στην ενίσχυση των υπαρχουσών θεσμών, στις νομοθετικές μεταρρυθμίσεις, στην παιδεία, στην προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, στην απασχόληση, στη βιώσιμη ανάπτυξη και στην υποστήριξη των ασθενέστερων οικονομικά ομάδων. Στη Σερβία και στο Μαυροβούνιο δαπανήθηκαν πάνω από 13 εκατ. ευρώ για πρόγραμμα υποστήριξης επανένταξης των προσφύγων.
Ø Η Γενική Διεύθυνση για τη Συνεργασία στην Ανάπτυξη (Direzione Generale per la Cooperazione allo Sviluppo, Dgcs[1]) συμμετείχε στην συνάντηση των δωρητών για το Κόσοβο στο Παρίσι, που έγινε με πρωτοβουλία της Unesco. Στην ίδια έδρα παρουσιάστηκε πρόταση/δέσμευση ύψους ενός εκατ. ευρώ εντός τριών ετών για τις δραστηριότητες που ήδη πραγματοποιούνται και ευνοούν την ‘’οθωμανική και ορθόδοξη κληρονομιά και την ενίσχυση του διαλόγου μεταξύ των δύο κοινοτήτων’’.


[1] http://www.cooperazioneallosviluppo.esteri.it/pdgcs