Η διπλωματική κρίση μεταξύ Ιταλίας και Ιράν κυριαρχεί χθες (9/2/2010) το βράδυ και σήμερα (10/2/2010) στα ιταλικά ΜΜΕ μετά την καταγγελία του Ιταλού Υπουργού Εξωτερικών Franco Frattini στην Επιτροπή Εξωτερικών του Κοινοβουλίου ότι η ιταλική Πρεσβεία στην Τεχεράνη δεχόταν εκείνη τη στιγμή επίθεση διαδηλωτών.
Η Corriere della Sera τιτλοφορεί πρωτοσέλιδα «Επίθεση εναντίον της ιταλικής Πρεσβείας στην Τεχεράνη», αλλά στο κείμενο υπογραμμίζει την πρόθεση της ιταλικής κυβέρνησης να δώσει «ψύχραιμες απαντήσεις» στις «ιρανικές προκλήσεις». Το δημοσίευμα διευκρινίζει ότι δεν επρόκειτο για πραγματική έφοδο, όπως κατήγγειλε ο Ιταλός Υπουργός Frattini χθες (9/2/2010) στο ιταλικό Κοινοβούλιο, αλλά για φιλοκαθεστωτικούς διαδηλωτές που εκτόξευσαν πέτρες και αυγά στην πρόσοψη της ιταλικής Πρεσβείας. «Δεν πρέπει να ακολουθήσουμε λογική κλιμάκωσης», δήλωσε ο Ιταλός Υπουργός Εξωτερικών στην Corriere della Sera, η οποία αποδίδει στον Frattini «μεγάλο ενδιαφέρον» για τις κινήσεις της τουρκικής διπλωματίας: «Ανάμεσα στα ανοιχτά προβλήματα που τράβηξαν περισσότερο την προσοχή του Frattini- αναφέρει το δημοσίευμα- ήταν η αποστολή που αποφασίστηκε αιφνιδιαστικά του Τούρκου ομολόγου του Ahmed Davudoglu, σε μια προσπάθεια να πείσει τους Ιρανούς να μεταφέρουν τον εμπλουτισμό του ουρανίου στην Τουρκία, μειώνοντας έτσι τους κινδύνους να χρησιμοποιηθεί για στρατιωτικούς σκοπούς. “Πρέπει να μιλήσουμε με σαφήνεια στους Ιρανούς. Παράλληλα, είναι σημαντικό να υπάρχουν ανοιχτές πόρτες για διαπραγμάτευση. Καλά κάνει ο Davudoglu και πηγαίνει στην Τεχεράνη ”, δήλωσε ο Frattini».
Η La Repubblica παρατήρησε ότι ο Ιταλός Πρέσβης στην Τεχεράνη Alberto Bradanini ήδη την Κυριακή είχε δεχτεί την επίσημη διαμαρτυρία του ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών για τις δηλώσεις του Silvio Berlusconi στο Ισραήλ. Χθες (9/2/2010) το απόγευμα, όταν οι πρώτοι διαδηλωτές άρχισαν να συγκεντρώνονται ενώπιον του κτηρίου της ιταλικής Πρεσβείας, ο Bradanini κάλεσε τον Διευθυντή του Γραφείου του Υπουργού Alain Economides, ο οποίος με τη σειρά του ειδοποίησε τον Υπουργό που εκείνη τη στιγμή ανέφερε στις Επιτροπές Εξωτερικών Βουλής και Γερουσίας. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, μετά τις συνομιλίες που είχε στη Ρώμη στις αρχές τις εβδομάδας ο Αμερικανός Υπουργός Άμυνας Bob Gates, η Ιταλία θα είναι στην πρώτη γραμμή ανάμεσα στις χώρες που θα ζητήσουν από το ΣΑ νέες κυρώσεις εναντίον του Ιράν. «Ο Berlusconi-συνεχίζει το δημοσίευμα της La Repubblica- παρέλαβε από τον Πρόεδρο Obama την παράκληση να ασκήσει την επιρροή του κυρίως στα 3 μη μόνιμα μέλη του ΣΑ που θεωρούνται πιο ευνοϊκά διατεθειμένα προς τις θέσεις του Ιράν: τη Βραζιλία, την Τουρκία και το Λίβανο. Στις 18 Φεβρουαρίου ο Ιταλός Πρωθυπουργός θα επισκεφθεί τον Βραζιλιάνο ομόλογο του Lula και ανάμεσα στα θέματα στην ατζέντα θα είναι και το Ιράν».
Η La Stampa (σ.σ.που εκφράζει την κυβερνητική άποψη) αφιερώνει στο θέμα πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο με τίτλο «Το κόστος της αποφασιστικότητας» με θέμα τα επακόλουθα που θα έχει η διπλωματική κρίση στις έντονες εμπορικές και οικονομικές σχέσεις της Ιταλίας με το Ιράν: «Με την επίσκεψη της στο Ισραήλ η κυβέρνηση Berlusconi έκανε απλώς μια επιλογή που είχε ως στόχο να μην εκμηδενίσει εκείνες τις πρωτοβουλίες που με αίσθημα ευθύνης ανέλαβε η Ιταλία στο Αφγανιστάν και τον Λίβανο. Να συμμετάσχει δηλαδή με τις δικές της δυνάμεις στις προσπάθειες να εδραιωθεί η περιφερειακή και διεθνής σταθερότητα. Η επιλογή μας ήταν συνεπής, πολυδάπανη και καθόλου ανώδυνη, αλλά απαραίτητη».
Με το ίδιο θέμα, το οικονομικό κόστος της διπλωματικής κρίσης με το Ιράν, ασχολείται και η φιλοκυβερνητική Il Giornale, που δημοσιεύει συνέντευξη με τον Υφυπουργό Εξωτερικών Alfredo Mantica με τίτλο «Πίσω από τη ρήξη βρίσκονται τα ιταλικά συμβόλαια στο Ιράκ» . Ο Ιταλός Υφυπουργός υπογραμμίζει ότι η τωρινή ιταλική κυβέρνηση ανέτρεψε την «πολιτική ίσων αποστάσεων» που είχε χαρακτηρίσει την προηγούμενη κυβέρνηση του Romano Prodi ώστε να καταστήσει σαφές ότι «κεντρικός άξονας» της ιταλικής πολιτικής στη Μέση Ανατολή ήταν «η ασφάλεια του Ισραήλ». Σε αυτό, σχολίασε ο Mantica, βοήθησε «η εξαιρετική δουλειά που έκανε ο Διευθύνων Σύμβουλος του ΕΝΙ Paolo Scaroni, ο οποίος πάγωσε το κεφάλαιο του Ιράν κι εξασφάλισε σημαντικές επιτυχίες στην Αφρική και στο Καζακστάν, πριν υπογράψει τις συμφωνίες για το πετρέλαιο του Ιράκ. Η δουλειά αυτή επιστεγάστηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2009, όταν ο Ιρακινός Υπουργός Εξωτερικών Γιοσγιάρ Ζεμπάρι επισκέφθηκε την ιταλική πρωτεύουσα και υπέγραψε τις συμφωνίες για την εκμετάλλευση ορισμένων πετρελαιοπηγών στο Ιράκ. Με αυτόν τον τρόπο, δεν είχαμε πλέον ανάγκη από το ιρανικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο», κατέληξε ο Mantica.
Η ίδια εφημερίδα δημοσιεύει και άρθρο της βουλευτού Fiamma Nirenstein (που θεωρείται ότι εκφράζει τις απόψεις του ισραηλινού Υπουργείου Άμυνας) με τίτλο «Το Ιράν μας επιτίθεται; Καλό σημάδι».
Η Il Sole 24 Ore μιλά για «ψυχρό πόλεμο με την Τεχεράνη» μετά από 60 χρόνια «εξαίρετων σχέσεων» μεταξύ του Ιράν και της Ιταλίας. Το τίμημα της διαμάχης, συνεχίζει το δημοσίευμα, δεν είναι μόνον η ατομική βόμβα που, σύμφωνα με Αμερικανούς εμπειρογνώμονες, η Τεχεράνη θα μπορέσει ίσως να εξασφαλίσει σε τέσσερα χρόνια. Είναι επίσης και η επιβίωση του καθεστώτος: «Το ατομικό όπλο έχει ένα σκοπό: να αποτρέψει έξωθεν επιθέσεις και να αφήσει την Τεχεράνη ελεύθερη να συνεχίσει να υποστηρίζει αντάρτες και ριζοσπαστικά κινήματα στη Μέση Ανατολή. Έχει όμως κι έναν άλλο σκοπό, στο εσωτερικό μέτωπο: να ενισχυθεί το εθνικιστικό πνεύμα και να δικαιολογηθεί η απομόνωση, αφού ο εθνικισμός, μαζί με το Ισλάμ, είναι τα στηρίγματα του καθεστώτος».
11 Φεβ 2010
Ιταλία και Ιράν στο πλαίσιο μιας κρίσης κατέστρεψαν ότι είχαν .. χτίσει!
2 Φεβ 2010
Μπερλουσκόνι: θέλω το Ισραήλ μέλος της ΕΕ !
«Το εξτρεμιστικό ισλαμικό καθεστώς, η αιμοσταγής δικτατορία που επιδιώκει να αποκτήσει πυρηνικό όπλο, θέτει τον κόσμο σε κίνδυνο και ενώπιον της μεγαλύτερης πρόκλησης από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο», τόνισε ο Νετανιάχου στο επίσημο δείπνο που παρέθεσε στον φιλοξενούμενό του, στην Ιερουσαλήμ.
«Είναι καθήκον μου να δράσω ώστε οι παγκόσμιοι ηγέτες να μην διαπράξουν το ίδιο σφάλμα, το σφάλμα που συνίσταται στην αδιαφορία προς εκείνο που στο παρελθόν ήδη είχε οδηγήσει σε μία τραγωδία στην ιστορία μας», τόνισε από την πλευρά του ο ιταλός πρωθυπουργός, αναφερόμενος στη ναζιστική γενοκτονία.
Ο Μπερλουσκόνι τόνισε πως κατανόησε το μέγεθος της Σοάχ με την ευκαιρία μίας επίσκεψής του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς: «από τη στιγμή εκείνη ένοιωσα το συναίσθημα ότι μετέχω της ιστορίας σας και έχω συμπεριφερθεί με τρόπο που μου φαίνεται ότι αρμόζει για να υποστηρίξω τον λαό και τη χώρα σας».
«Έχω το προνόμιο να υποδεχθώ έναν από τους μεγαλύτερους φίλους του Ισραήλ», είχε δηλώσει νωρίτερα ο Νετανιάχου, κατά την άφιξη του Μπερλο
υσκόνι, χαρακτηρίζοντας συνάμα ως «ιστορική» την τριήμερη επίσκεψή του στο Ισραήλ.
Από την πλευρά του, ο Μπερλουσκόνι εξέφρασε τη «μεγάλη φιλία και αγάπη του για το Ισραήλ και τον λαό του» και τόνισε: «μεγαλύτερη επιθυμία μου, για όσον καιρό θα πρωταγωνιστώ στην πολιτική, είναι να κάνω το Ισραήλ μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Να υπογραμμιστεί ότι η Ιταλία του Μπερλουσκόνι, συγκαταλάγεται μεταξύ των επιλεγμένων χωρών της ΕΕ, από το Ιράν, με τις οποίες διατηρεί σοβαρές εμπορικές σχέσεις και έχει ένα εξαιρετικό πολιτικό διάλογο.
14 Ιαν 2010
Τούρκος Πρέσβης: τέτοια μεταχείριση δεν είχα ούτε στην Ελλάδα
Ο Celikkol τόνισε ότι δεν έχει συναντήσει τέτοια ταπεινωτική συμπεριφορά στα 35 χρόνια της διπλωματικής του θητείας, ακόμη, ούτε και στην Ελλάδα.Τέλος πρόσθεσε, ότι αφού αποχώρησαν οι κάμερες, η ατμόσφαιρα ήταν τελείως διαφορετική και ο υφυπουργός ήταν ήρεμος και χαμογελαστός.
29 Δεκ 2009
Επίσκεψη Έλληνα αντιναυάρχου στο Ισραήλ
Στον εξειδικευμένο ηλεκτρονικό ιστότοπο DEΒKA, στο οποίο αναφέρεται ότι οι στρατηγικοί και στρατιωτικοί δεσμοί Ελλάδος και Ισραήλ βαθαίνουν, σε αντίστροφη αναλογία προς την αποξένωση της Τουρκίας από το Ισραήλ και την αυξανόμενη προσέγγισή της σε Ιράν και Συρία.
Στο άρθρο επισημαίνεται ότι η στρατιωτική συνεργασία Ισραήλ -Ελλάδος δεν είναι νέα, ενώ τον Ιούνιο του 2008, αεροπορία και ναυτικό συμμετείχαν σε κοινή άσκηση [παιχνίδια πολέμου] κατά την οποία 100 Ισραηλινά μαχητικά πέταξαν από τις βάσεις τους προς τους Ελληνικούς ουρανούς και επέστρεψαν, καλύπτοντας ίση απόσταση περίπου, μεταξύ Ισραήλ και Ιράν
Ενδεικτικό του κλίματος -αναφέρει το άρθρο-, αποτελεί η υποδοχή της οποίας έτυχε ο επικεφαλής του ελληνικού ναυτικού, αντιναύαρχος Γ. Καραμαλίκης, κατά τη μυστική επίσκεψή του στο Ισραήλ, νωρίτερα αυτό το μήνα, όπου έγινε δεκτός με τιμές, που, σπανίως, οι Ένοπλες Δυνάμεις του Ισραήλ αποδίδουν σε ξένους στρατιωτικούς επισκέπτες.
Ο Αρχηγός του Ισραηλινού Ναυτικού αντιναύαρχος Eli Marum τον συνόδευσε στο Ναύσταθμο στο λιμάνι της Χάιφα, σε ασυνήθιστη περιήγηση στο άκρως απόρρητο υποβρύχιο INS Dolphin Type 800 και στη Saar V class INS Eilat 501 κορβέτα.
Το Dolphin κατατάσσεται στα βασικά, μεγάλης απόστασης όπλα αποτροπής του Ισραήλ και θεωρείται από τους δυτικούς στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες ικανό να φέρει πυρηνικά, κατευθυνόμενα βλήματα. Το Eilat συνόδευε το Ισραηλινό υποβρύχιο, όταν πέρασε τον περασμένο Ιούνιο το κανάλι του Σουέζ, κατευθυνόμενο από την Μεσόγειο προς την Ερυθρά θάλασσα και το αντίστροφο. Ο υποναύαρχος Marum συνόδευσε τον επισκέπτη του και τον ενημέρωσε για τις επιχειρησιακές δυνατότητες του Ναυτικού.
Η επίδειξη επικεντρώθηκε σε σκάφη, που το Ισραήλ έχει προωθήσει τα τελευταία δύο χρόνια, σε σχέση με το Ιράν, για να επιτύχει ικανότητα προσέγγισης των μεγάλης απόστασης στρατιωτικών του μέσων στις ακτές του Ιράν, τον Περσικό κόλπο και την Αραβική θάλασσα.
28 Δεκ 2009
Ο Α. Λίμπερμαν απέκλεισε νέα μεσολάβηση της Τουρκίας στη Μ. Ανατολή
16 Δεκ 2009
Αντίδραση Ισραήλ στο ένταλμα κατά της Λίβνι
15 Δεκ 2009
Διαλύεται η συμμαχία Τουρκίας - Ισραήλ ;
Με τίτλο «Ισραήλ: Η στροφή της Τουρκίας προς τον εξτρεμισμό είναι ‘στρατηγική’» δημοσιεύτηκε άρθρο του Haviv Rettig Gur, στη Jerusalem Post, που αναφέρεται στον έντονο προβληματισμό που εκφράζουν – ανοιχτά πλέον - Ισραηλινοί αξιωματούχοι για τις επιλογές της Τουρκίας στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής.
Με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν,[1] βάσει των οποίων οιαδήποτε απόπειρα του Ισραήλ να χρησιμοποιήσει τον εθνικό εναέριο χώρο της Τουρκίας για κατασκοπεία τρίτης χώρας θα «επιφέρει μια [τουρκική] απάντηση που θα ισοδυναμεί με σεισμό», ο Gur επισημαίνει στην συνεχιζόμενη αντί-ισραηλινή ρητορική του Ερντογάν, η οποία εκλαμβάνεται πλέον από ορισμένους Ισραηλινούς διπλωμάτες ως ‘στρατηγική επιλογή’.
Το δημοσίευμα φιλοξενεί δηλώσεις του Yossi Levy, εκπροσώπου Τύπου του ισραηλινού Υπουργείου Εξωτερικών, σύμφωνα με τις οποίες «Η εντύπωση που έχει δημιουργηθεί [στο Ισραήλ] είναι ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός επιτίθεται συνέχεια στο Ισραήλ και προσπαθεί να φέρει την Τουρκία πιο κοντά στην εξτρεμιστική πτέρυγα της Μέσης Ανατολής. Το σύνολο των δηλώσεων Ερντογάν καθώς και η γραμμή που ακολουθεί με εμμονή μας οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για μία ‘στρατηγική κίνηση’».
Σε ανάλογο πνεύμα κινούνται και οι δηλώσεις έτερου υψηλόβαθμου Ισραηλινού διπλωμάτη, ο οποίος υποστηρίζει ότι «Ο Ερντογάν προσπαθεί να τα έχει όλα – να ικανοποιήσει την ισλαμική όρεξη των ψηφοφόρών του και να γίνει εξτρεμιστής, διατηρώντας παράλληλα τη ‘φήμη’ της Τουρκίας ως μετριοπαθούς δυτικού κράτους, που επιλύει περιφερειακές συγκρούσεις. Εντούτοις, είναι ξεκάθαρο ότι αυτοί οι δύο στόχο αλληλοαναιρούνται». Ερωτηθείς σχετικά με το πρόσφατο άνοιγμα της Άγκυρας στην Τεχεράνη, που έχει προκαλέσει έντονη ενόχληση στους Ισραηλινούς αξιωματούχους, υψηλόβαθμος διπλωμάτης τόνισε ότι «Η Τουρκία πρέπει να ανησυχεί στον ίδιο βαθμό με το Ισραήλ για τους κινδύνους που γεννώνται από τον πυρηνικό εξοπλισμό του Ιράν, γιατί αυτό θα απειλήσει ευθέως το περιφερειακό και διεθνές κύρος της Τουρκίας, σε βάθος χρόνου».
Η ανησυχία που υπάρχει για το γεωπολιτικό μέλλον της Τουρκίας, καταλήγει το δημοσίευμα, δεν περιορίζεται στο Ισραήλ. Στη διάρκεια της επίσκεψης Ερντογάν στην Ουάσιγκτον, την περασμένη εβδομάδα, 10 Αμερικανοί γερουσιαστές απηύθυναν επιστολή στον Τούρκο πρέσβη στην Ουάσιγκτον, στην οποία εξέφρασαν «την αυξανόμενη ανησυχία τους για την καθοδική πορεία των σχέσεων Ισραήλ – Τουρκίας κατά το τρέχον έτος», καλώντας την Τουρκία να κινηθεί προς την κατεύθυνση της επαναδραστηριοποίησης της «μακροχρόνιας στρατηγικής συνεργασίας με το Ισραήλ και του θετικού της ρόλου ως έντιμου μεσολαβητή στη Μέση Ανατολή».
8 Δεκ 2009
Ισραήλ: διαμεσολαβητής με τη Συρία είναι η… Γαλία.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, δήλωσε σήμερα ότι προτιμά τη Γαλλία από την Τουρκία ως μεσολαβητή για τις διαπραγματεύσεις με τη Συρία, όπως ανακοίνωσαν κοινοβουλευτικές πηγές.
"Είμαστε έτοιμοι για άμεσες διαπραγματεύσεις χωρίς προϋποθέσεις. Κατά τη διάρκεια συνάντησης, ο πρόεδρος της Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, μου είπε πως οι Σύριοι προτιμούν μία τουρκική μεσολάβηση και εγώ του απάντησα ότι προτιμάμε άμεσες επαφές, αν δεν υπάρξει μια γαλλική τις πηγές αυτές. Ο πρωθυπουργός προέβη στις δηλώσεις αυτές κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της επιτροπής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων του ισραηλινού κοινοβουλίου.
Ο Νετανιάχου συνάντησε στο Παρίσι στις 11 Νοεμβρίου τον πρόεδρο Σαρκοζί, ο οποίος αργότερα συναντήθηκε με τον πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ-Ασαντ.
Με την ευκαιρία αυτή, ο πρόεδρος της Συρίας είχε δηλώσει: "Σήμερα η Συρία θέλει την ειρήνη. Υπάρχει ένας μεσολαβητής που είναι η Τουρκία και που είναι έτοιμη να επαναλάβει τη μεσολάβησή της. Υπάρχει επίσης μια γαλλική και ευρωπαϊκή στήριξη στη διαδικασία αυτή. Αυτό που μας λείπει είναι ένας Ισραηλινός εταίρος έτοιμος να προχωρήσει μπροστά και έτοιμος να καταλήξει σε ένα αποτέλεσμα".
Στη διάρκεια επίσκεψης αργότερα στη Σαουδική Αραβία, ο Σαρκοζί εξέφρασε ικανοποίηση για τη βούληση του Ισραήλ και της Συρίας να επαναλάβουν τις συνομιλίες αυτές.
17 Νοε 2009
Κύπρος: ενεργειακά
Η ε/φ «ΣΗΜΕΡΙΝΗ», σε δημοσίευμα με τίτλο «Δεύτερος γύρος για πετρέλαιο» και υπότιτλο «Αρχίζει το πρώτο εξάμηνο του 2010», αναφέρει τα εξής: «Με ικανοποιητικούς ρυθμούς και με προσοχή προχωρεί η διαδικασία παραχώρησης των ‘οικοπέδων’ στη θαλάσσια περιοχή της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπου έχουν εντοπισθεί κοιτάσματα υδρογονανθράκων, διαβεβαίωσε χθες τους βουλευτές μέλη της Επιτροπής Οικονομικών της Βουλής ο Υπουργός Εμπορίου Αντώνης Πασχαλίδης.
Ο Υπουργός, ο οποίος παρουσίασε χθες τον προϋπολογισμό του Υπουργείου του για το 2010, είπε ότι ένα σημαντικό στοιχείο, το οποίο υποβοηθεί την κυπριακή κυβέρνηση στον τομέα των ερευνών για υδρογονάνθρακες είναι και ειδική συμφωνία με την Αίγυπτο, η οποία έχει, επίσης, στρέψει το ενδιαφέρον της στη Μεσόγειο, για περαιτέρω εκμετάλλευση κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.
Ελπίδες λόγω Ισραήλ
Για τις δικές μας ενέργειες, ο κ. Πασχαλίδης αναφέρθηκε στη συμμετοχή του Υπουργείου του σε διεθνείς εκθέσεις υδρογονανθράκων, με σκοπό την προώθηση του δεύτερου Γύρου Αδειοδοτήσεων, η επίσημη έναρξη του οποίου αναμένεται το πρώτο εξάμηνο του 2010. Πρόσθεσε ότι έχει δρομολογηθεί η ετοιμασία μελετών και η παροχή τεχνικής βοήθειας από το Γαλλικό Συμβουλευτικό Οίκο, που συναρτάται με τη διεξαγωγή του δεύτερου Γύρου Αδειοδοτήσεων. Εμφανίστηκε, επίσης, αισιόδοξος για την εκδήλωση ενδιαφέροντος από πετρελαϊκές εταιρίες, μετά και τις θετικές εξελίξεις που εμφανίστηκαν στο θαλάσσιο χώρο του Ισραήλ. ‘Αναμένεται, είπε, ότι δεδομένων των θετικών εξελίξεων ως προς την αναζήτηση υδρογονανθράκων στην ευρύτερη περιοχή, ιδιαίτερα στο θαλάσσιο χώρο του Ισραήλ, καθώς και των ενθαρρυντικών αποτελεσμάτων από τις σεισμικές έρευνες που διενεργήθηκαν τα τελευταία χρόνια στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου, το ενδιαφέρον των πετρελαϊκών εταιρειών στο πλαίσιο της διεξαγωγής του επόμενου γύρου θα είναι αρκετά μεγάλο’.
Το Ενεργειακό Κέντρο
Ο κ. Πασχαλίδης αναφέρθηκε και στο Ενεργειακό Κέντρο στο Βασιλικό και είπε ότι στο πλαίσιο της ενίσχυσης της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού, της ανάπτυξης μιας ανταγωνιστικής αγοράς στον κλάδο των πετρελαιοειδών, καθώς και της απεξάρτησης της Κύπρου από τις εισαγωγές πετρελαιοειδών, η Κυβέρνηση προωθεί τη δημιουργία του Ενεργειακού Κέντρου, το οποίο θα φιλοξενεί τις χερσαίες εγκαταστάσεις παραλαβής, αποθήκευσης και αποϋγροποίησης υγροποιημένου φυσικού αερίου, και τον τερματικό σταθμό εισαγωγής και αποθήκευσης λειτουργικών και στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαιοειδών.
Ο κ. Πασχαλίδης εξήγησε ότι έγινε ο διαχωρισμός του Ενεργειακού Κέντρου σε δύο έργα: το Τερματικό Φυσικού Αερίου και το Τερματικό Πετρελαιοειδών. Το Τερματικό Φυσικού Αερίου έχει ανατεθεί στην ΑΗΚ, με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου και βρίσκεται σε εξέλιξη η επιλογή στρατηγικού επενδυτή, που θα συμμετάσχει με την ΑΗΚ στην κατασκευή και διαχείριση του τερματικού. Για το Τερματικό Πετρελαιοειδών, ο Υπουργός Εμπορίου είπε ότι αναμένεται η λήψη νέας πολιτικής απόφασης.
ΟΙ ΑΠΕ
Για το θέμα της ανάπτυξης και χρήσης Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) στην Κύπρο, ο κ. Πασχαλίδης παρέθεσε στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία η Κυπριακή Δημοκρατία δαπάνησε το 2005 το ποσόν των 876.000 ευρώ, το 2006 το ποσόν των 2.156.000 ευρώ, το 2007 το ποσόν των 10.585.000 ευρώ και το 2008 το ποσόν των 18.607.000 ευρώ, ενώ τους πρώτους εννέα μήνες του 2009 δαπανήθηκαν σχεδόν 15 εκατομμύρια ευρώ για ΑΠΕ, με το συνολικό αριθμό αιτήσεων από ιδιώτες για χρηματοδοτήσεις στον τομέα αυτό να έχει φθάσει στις 18,5 χιλιάδες.
Για τα 5 εκατομμύρια ευρώ που έχουν διατεθεί για την τοποθέτηση φωτοβολταΐκών μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, ο κ. Πασχαλίδης ανέφερε ότι σημειώθηκε καθυστέρηση στην υλοποίηση του έργου. Τώρα όμως, πρόσθεσε, ξεπεράστηκαν οι δυσκολίες και αρχίζει σύντομα η εγκατάσταση των φωτοβολταΐκών στοιχείων σε 56 σχολεία, 9 κυβερνητικά κτίρια και 4 στρατόπεδα.
12 Νοε 2009
Το Ισραήλ δηλώνει έτοιμο για συνομιλίες με τη Συρία
5 Νοε 2009
Κυπριακό πλοίο με πυραύλους κατελήφθη από το Ισραήλ
Σύμφωνα με τις Ισραηλινές εκτιμήσεις, στα όπλα, που είχαν προορισμό τη Hezbollah, περιλαμβάνονται αντιαρματικά βλήματα και πύραυλοι Katyusha.
Ως φορτίο του πλοίου είχε δηλωθεί ανθρωπιστική βοήθεια, ενώ σύμφωνα με τη δήλωση του αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Άμυνας Matan Vilnai τα μέλη του πληρώματος δεν είχαν ανάμιξη στην προσπάθεια της παράνομης διακίνησης του οπλισμού.
Ανώτερος Λιβανέζος στρατιωτικός παράγοντας, υπό τον όρο της ανωνυμίας, λόγω της ιδιότητός του, αρνήθηκε να σχολιάσει την είδηση, λέγοντας ότι το περιστατικό συνέβη εκτός των χωρικών υδάτων του Λιβάνου. Από την πλευρά του ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης του Ισραήλ, Ehud Barak χαρακτήρισε την επιχείρηση ως “μια ακόμη επιτυχία κατά των συνεχιζόμενων προσπαθειών παράνομης διακίνησης όπλων για την ενίσχυση των τρομοκρατικών στοιχείων, που απειλούν την ασφάλεια του Ισραήλ.”
Στην ηλεκτρονική ιστοσελίδα Y-Net [εβραϊκή] δημοσιεύθηκε -πριν λίγο- η είδηση, που υπογράφεται από τους Hanan Greenberg και Daniel Edelson, με τίτλο «Δηλώσεις παραγόντων της εταιρείας, το πλοίο της οποίας συνελήφθη: Δεν γνωρίζαμε ότι πρόκειται περί όπλων».
Στο δημοσίευμα αναφέρεται, ότι το πλοίο, -τύπου Francop, με σημαία Aντίγκουας- ξεκίνησε εχθές από το λιμάνι Νταμιάτ της Αιγύπτου, με προορισμό το λιμάνι Λατάκια της Συρίας, μέσω της Βηρυτού και της Λεμεσού.
Κατά τη διάρκεια του πλου και σε απόσταση 180χλμ. από τις Ισραηλινές ακτές, ανεκόπη η πορεία του από Ισραηλινούς κομάντος και το πλοίο οδηγήθηκε στο Ασντόντ. Το μέλη του πληρώματος του, έκπληκτα από τη συνάντησή τους με το πλήρωμα του Ισραηλινού πολεμικού, ισχυρίστηκαν, ότι δεν γνώριζαν το περιεχόμενο των κοντέινερς, που μετέφερε το πλοίο. Παράγοντες της Κυπριακής εταιρείας μεταφορών UFS δήλωσαν, ότι η εταιρεία είναι υπεύθυνη για την μεταφορά και μόνο των κοντέινερς και βάσει νόμου δεν έχει το δικαίωμα να εξετάσει το περιεχόμενό τους. Αυτό είναι ευθύνη των τελωνειακών αρχών των λιμανιών, που επισκέπτεται το πλοίο. Πρόσθεσαν, επίσης, ότι είναι η πρώτη φορά, που συμβαίνει κάτι ανάλογο και εύχονται να μην επηρεάσει τις σχέσεις Κύπρου – Ισραήλ.
Τα μέλη του francop δεν έφεραν αντίσταση στους Ισραηλινούς κομάντος. Όταν οι ειδικές δυνάμεις άνοιξαν τα κοντέινερς ανακάλυψαν πυραύλους, ρουκέτες, βλήματα όλμου, χειροβομβίδες και ελαφρά όπλα. Παράγοντες των Ισραηλινών Υπηρεσιών Ασφαλείας πιστεύουν, ότι πρόκειται για όπλα, που στάλθηκαν από το Ιράν στην Hezbollah .
Το francop, που κατασκευάστηκε το 2003, ανήκει στην κυπριακή εταιρεία μεταφορών UFS και επισκέπτεται συχνά τα λιμάνια της Αιγύπτου, του Λιβάνου, της Συρίας, της Κύπρου και της Ελλάδας, καθώς και άλλα λιμάνια της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.
27 Οκτ 2009
Παράνομη σύλληψη υπαλλήλου του ΥΠΕΞ στα Ιεροσόλυμα
Σε σύλληψη και παράνομη κράτηση Ελληνίδας διπλωματικής υπαλλήλου η οποία εργάζεται στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στα Ιεροσόλυμα προχώρησαν αργά χθες το απόγευμα οι αρχές ασφαλείας του Ισραήλ. Η διπλωματική υπάλληλος, παρά το γεγονός ότι ενημέρωσε τους αστυνομικούς που διέλυαν συγκέντρωση Παλαιστίνιων ενάντια στον εποικισμό της Ιερουσαλήμ, ότι είναι διπλωματική υπάλληλος και τους έδειξε το διπλωματικό της διαβατήριο, την συνέλαβαν οδηγώντας τη στο τμήμα. Ο Γενικός Πρόξενος, Σ. Αθανασίου ενημερώθηκε για το συμβάν από μέλος διεθνούς μη κυβερνητικής οργάνωσης. Όταν πήγε στο αστυνομικό τμήμα και ζήτησε την άμεση απελευθέρωση της Ελληνίδας διπλωματικής υπαλλήλου, ο διοικητής αρνήθηκε αξιώνοντας ότι δεν υπάρχει διπλωματική ασυλία. Τελικώς, αφέθηκε ελεύθερη, τρεις ώρες αργότερα μετά από παρέμβαση του ΥΠΕΞ του Ισραήλ.
16 Οκτ 2009
Αυξάνει η ένταση ανάμεσα σε Άγκυρα και Τελ Αβίβ
Ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ταγίπ Ερντογάν, απάντησε σήμερα στις επικρίσεις του Ισραήλ σχετικά με την πρόσφατη απόφαση της Άγκυρας να αποκλείσει το Ισραήλ από τις αεροπορικές ασκήσεις που επρόκειτο να πραγματοποιηθούν την περασμένη Δευτέρα στην Τουρκία, με τη συμμετοχή και άλλων νατοϊκών χωρών, δηλώνοντας ότι η χώρα του δεν δέχεται οδηγίες, μετέδωσε το πρακτορείο Ανατολή.
«Επιθυμώ να είναι γνωστό πως η Τουρκία είναι μία ισχυρή χώρα που αποφασίζει μόνη της. Η Τουρκία δεν δέχεται από κανέναν οδηγίες προκειμένου να λάβει αποφάσεις», διαβεβαίωσε ο Τ. Ερντογάν λίγο πριν αναχωρήσει για επίσημη επίσκεψη στη Βαγδάτη.
Ισραηλινοί αξιωματούχοι εξέφρασαν την ανησυχία τους μετά την απόφαση της Άγκυρας να ακυρώσει τις αεροπορικές ασκήσεις, που είχαν προγραμματιστεί, διαβλέποντας ότι η Τουρκία επιθυμεί να κρατήσει αποστάσεις από το Ισραήλ.
Στο μεταξύ, λάδι στη φωτιά θεωρήθηκε, το διάβημα διαμαρτυρίας στον Πρέσβη της Τουρκίας προέβη ο Υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ, με αφορμή τηλεοπτική σειρά της κρατικής τηλεόρασης της Τουρκίας, η οποία δείχνει ισραηλινούς στρατιώτες να σκοτώνουν παιδιά αναφέρει ρεπορτάζ που καταχωρίζεται στην ηλεκτρονική σελίδα του BBC με τίτλο Turkish TV series angers Israel. Στο σύντομο ρεπορτάζ αναφέρεται ότι ο Ισραηλινός ΥΠΕΞ διαμαρτυρήθηκε ότι το πρόγραμμα που μεταδίδεται από την κρατική τηλεόραση στην Τουρκία προκαλεί μίσος ενάντια στο Ισραήλ, προκαλώντας εντάσεις στις σχέσεις των δύο χωρών. Σε ανακοίνωσή του επiσημαίνει ότι η σειρά «παρουσιάζει τους ισραηλινούς στρατιώτες ως δολοφόνους αθώων παιδιών και δεν θα ήταν αρμόζουσα ούτε ακόμα και σε εχθρική χώρα, πόσο μάλλον σε μία χώρα η οποία διατηρεί διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ». |
Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, από την πλευρά του, αρνήθηκε να σχολιάσει την απόφαση του Ισραήλ να καλέσει τον πρεσβευτή της Τουρκίας στο Ισραήλ για να διαμαρτυρηθεί για τη μετάδοση από τη δημόσια τουρκική τηλεόραση TRT1 σειράς που "προτρέπει στο αντί-ισραηλινό μίσος". "Αν υπάρχει κάτι να πούμε, θα το πούμε όταν αυτή η συνάντηση πραγματοποιηθεί και όταν η ισραηλινή θέση γίνει γνωστή", δήλωσε εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας.
15 Οκτ 2009
Αντιδράσεις στο Ισραήλ για τον Τουρκικό "αποκλεισμό"
Επιτροπή στο Ισραήλ, διερευνά τα αίτια του αποκλεισμού του Ισραήλ από την στρατιωτική άσκηση συμμαχικών δυνάμεων στο τουρκικό εναέριο χώρο, που πραγματοποιείται από τις 12 έως τις 23 Οκτωβρίου. ¨
Μολονότι οι ισραηλινές και οι τουρκικές αρχές προσπαθούν να μειώσουν τις διπλωματικές συνέπειες της απόφασης της Άγκυρας να ματαιώσει τη συμμετοχή του Ισραήλ στην στρατιωτική άσκηση «Αετός της Ανατολής» , οι Ισραηλινοί διπλωμάτες μιλούν ανεπισήμως για «κρίση» στις διμερείς σχέσεις. Συμπληρωματική απόδειξη παρέχει η σημερινή σύγκλιση του τουρκο-συριακού συμβουλίου στρατηγικής συνεργασίας, στο Alep της Συρίας, καθώς δείχνει ότι η Τουρκία θέλει να πάρει αποστάσεις από το Ισραήλ, προσεγγίζοντας ακόμη περισσότερο τους μουσουλμάνους γείτονές της.
Σύμφωνα με έναν Ισραηλινό διπλωμάτη, ο αποκλεισμός του Ισραήλ από την στρατιωτική άσκηση αποτελεί είναι το τελευταίο σύμπτωμα μια συνεχούς επιδείνωσης των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.
Οι Ισραηλινοί διπλωμάτες θεωρούν ότι μετά από μια περίοδο διαμόρφωσης προνομιακών σχέσεων, η Τουρκία του Ερντογάν θεωρεί ότι θα έχει περισσότερα οφέλη μέσα από την ανάκτηση της περιφερειακής της επιρροής, όπως συνέβαινε κατά την οθωμανική περίοδο. Η Τουρκία έχοντας για καιρό προβληματικές σχέσεις με τη Συρία, το Ιράν και το Ιράκ, απομονωμένη στη Μέση Ανατολή, όπως και το Ισραήλ, αποκαθιστά τώρα τις σχέσεις της με τη Βαγδάτη και την Τεχεράνη, η οποία της παράσχει, κυρίως, το φυσικό της αέριο.
Το εβραϊκό κράτος ανησυχεί από αυτή τη διπλωματική εξέλιξη, μολονότι οι στρατιωτικοί δεσμοί με την Τουρκία παραμένουν ισχυροί. Το Ισραήλ συνεχίζει να χρησιμοποιεί τον τουρκικό εναέριο χώρο για την εκπαίδευση των πιλότων του, ενώ δύο σημαντικά προγράμματα συνεργασίας βρίσκονται σε εξέλιξη: ο εκσυγχρονισμός από το Ισραήλ των αρμάτων M-60 (ο οποίος έχει σχεδόν ολοκληρωθεί) και των τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών F-16.
Για χρόνια η Τουρκία στηρίζονταν στις προνομιακές σχέσεις του Ισραήλ με τις ΗΠΑ, για να προωθήσει τις υποθέσεις της στην Ουάσιγκτων. Σήμερα όμως δεν το χρειάζεται, η βούλησή της για την προσέγγιση του ισλαμικού κόσμου συναντά εκείνη της κυβέρνησης Ομπάμα.
3 Αυγ 2009
Ραγδαίες εξελίξεις σους κόλπους των Παλαιστινίων
Σύμφωνα με εκτιμήσεις σχετικά με την προγραμματισμένη για τις 4 Αυγούστου διάσκεψη της Παλαιστινιακής οργάνωσης, ο Αμπάς επιδιώκει απεγνωσμένα την εξασφάλιση της διαδοχής του από τον 71χρονο Maher Abu Ghneim, ο οποίος θεωρείται εκ των υπερμάχων της ένοπλης αντίστασης εναντίον του Ισραήλ.
Ο Ghneim διετέλεσε επί μακρόν επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO), ενώ ζει στην Τυνησία, όπερ σημαίνει ότι θα πρέπει να επιτρέψει το Ισραήλ την είσοδό του στη χώρα του, προκειμένου να παρευρεθεί στη Διάσκεψη.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Αμπάς φέρεται να ζήτησε από τον απεσταλμένο των ΗΠΑ για την Μέση Ανατολή, Τζορτζ Μίτσελ, τη μεσολάβησή του στην ισραηλινή κυβέρνηση, για την ικανοποίηση του σχετικού αιτήματος. Στη διαδικασία παρενέβη και ο Πρόεδρος της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ, ο οποίος τόνισε, σε έκτακτη συνάντησή του με τον Αμερικανό διπλωμάτη στο Κάιρο στις 26/7, την ανάγκη άσκησης πίεσης από την Ουάσιγκτον στο Ισραήλ, προκειμένου να εξασφαλιστεί η επιτυχία της Διάσκεψης. Σε διαφορετική περίπτωση, υπογράμμισε ο Μουμπάρακ, ο Αμπάς θα υποχρεωθεί σε παραίτηση, γεγονός το οποίο θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην προσπάθεια της κυβέρνησης Ομπάμα για εκκίνηση της ειρηνευτικής διαδικασίας στη Μέση Ανατολή, πριν από τα τέλη Σεπτέμβρη.
Κατόπιν τούτων, ο Μίτσελ έθεσε τον Νετανιάχου ενώπιον των κάτωθι διλημμάτων:
· Θα πρέπει το Ισραήλ να επιτρέψει την είσοδο στον Ghneim, έναν άνθρωπο που πολέμησε επί δεκαετίες με νύχια και με δόντια κάθε διαπραγματευτική διαδικασία με το Ισραήλ και επιχείρησε να σαμποτάρει το πλαίσιο των Συμφωνιών του Όσλο;
· Θα πρέπει ο Νετανιάχου να επιτρέψει στους 400 αντιπροσώπους της Φατάχ που βρίσκονται στη Λωρίδα της Γάζας, να διασχίσουν την ισραηλινή επικράτεια, προκειμένου να μεταβούν στη Βηθλεέμ – και αυτό στην περίπτωση που η Χαμάς επιτρέψει την έξοδο τους; Πληροφορίες αναφέρουν, ότι η Χαμάς θα ζητήσει ως αντάλλαγμα, την απελευθέρωση όλων των μελών της, που κρατούνται στη Δυτική Όχθη από τις δυνάμεις ασφαλείας της Φατάχ, κάτι που δεν θα ήταν αρεστό στο Ισραήλ.
· Θα πρέπει το Ισραήλ να επιτρέψει την είσοδο αντιπροσωπειών της Φατάχ από την Υεμένη, τα Αραβικά εμιράτα, το Λίβανο και τη Συρία, όταν γνωρίζει ότι αυτές απαρτίζονται από στελέχη, που αποτελούν τον σκληρό πυρήνα των παλαιστινιακών ‘τρομοκρατικών’ οργανώσεων, που δρουν στις χώρες αυτές;
· Η κυβέρνηση Νετανιάχου γνωρίζει εκ προοιμίου, ότι η πλειοψηφία των περίπου 1.500 αντιπροσώπων στη Διάσκεψη της Φατάχ είναι εξτρεμιστές και θα αντιταχθούν σε κάθε απόπειρα απόταξης της δέσμευσης του παλαιστινιακού κινήματος για «ένοπλη μάχη» εναντίον του Ισραήλ.
Παράλληλα, ο Marwan Barghouti, Παλαιστίνιος ηγέτης, ο οποίος εκτίει ποινή πεντάκις ισόβιας κάθειρξης για τον σχεδιασμό θανατηφόρων τρομοκρατικών επιθέσεων, διεμήνυσε στις 27/7 σε όλους τους αντιπροσώπους της Φατάχ, ότι δεν θα πρέπει να αποκηρύξουν την ένοπλη αντίσταση εναντίον του Ισραήλ, ακόμα και αν αυτό οδηγήσει στη διακοπή της οικονομικής βοήθειας από τη Δύση.
Η ισραηλινή κυβέρνηση, καταλήγει το δημοσίευμα, βρίσκεται πλέον σε μία ιδιαίτερα δυσχερή θέση, καθώς δέχεται πιέσεις από τις ΗΠΑ, την Αίγυπτο και την Παλαιστινιακή Αρχή, να βοηθήσει στην επιτυχή διοργάνωση μίας διάσκεψης που είναι βέβαιο, ότι θα έχει έντονα αντι-ισραηλινό χαρακτήρα και θα εξυπηρετεί μονάχα την παράταση του ‘προσδόκιμου ζωής’ της αμερικανικής ειρηνευτικής πρωτοβουλίας.
23 Ιουν 2009
Συνέντευξη Νταβούτογλου στο Spiegel
Συνέντευξη του τούρκου ΥΠΕΞ Α. Νταβούτογλου δημοσιεύει η εβδομαδιαία έγκυρη πολιτική επιθεώρηση Der Spiegel, με τίτλο «’Θέλουμε τάξη’» και υπότιτλο «Ο τούρκος ΥΠΕΞ Αχμέτ Νταβούτογλου, 50 ετών, για τις ταραχές στο Ιράν, τον μεσολαβητικό ρόλο της χώρας του στη Μέση Ανατολή και τις τεταμένες σχέσεις με την Ευρώπη».
Παραθέτουμε τα σημαντικότερα αποσπάσματα της συνέντευξης:
1. Για το Ιράν
«Η Τουρκία και το Ιράν έχουν μακρά κοινή ιστορία. Γνωρίζουμε τον γείτονά μας για περισσότερα από χίλια χρόνια. Κανείς δεν πρέπει να υποτιμά ή να παρανοεί αυτή την περήφανη χώρα. Η πολιτική ατμόσφαιρα εκεί είναι τρομερά δυναμική, όπως και η ιρανική κοινωνία. Είναι πολυσύνθετη και πολυεπίπεδη...
Δύο ιδιαιτερότητες μου έκαναν εντύπωση σ’ αυτές τις εκλογές. Πρώτον: ο πολύ συγκινησιακός και σκληρός προεκλογικός αγώνας. Και μετά η μεγάλη εκλογική συμμετοχή. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία μετά τις εκλογές πολύ διαφορετικών ερμηνειών του εκλογικού αποτελέσματος. Νομίζω ότι αυτό πρέπει να θεωρηθεί ως δείγμα του ότι η πολιτική διαδικασία στο Ιράν είναι πολύ υγιής».
(Απαντώντας στο ότι η ιρανική αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι υπήρξε τεράστια χειραγώγηση στις εκλογές) «Αυτή τη συζήτηση θα πρέπει να την αφήσουμε στους Ιρανούς. Δεν μπορούμε να επεμβαίνουμε έξωθεν σ’ αυτό.. Σε κάθε περίπτωση θα σεβαστούμε την έκβαση των πολιτικών αντιπαραθέσεων στο Ιράν...
Δεν πρόκειται μόνο για τον Μουσάβι. Πιστεύω ότι η Δύση έχει γενικά μια απλοϊκή εικόνα για τις συνθήκες εκεί. Επικρατεί ακόμα στη Δύση ένα είδος λογικής του Ψυχρού Πολέμου όσον αφορά το Ιράν: Αυτό στη συνέχεια δημιουργεί μια ασπρόμαυρη εικόνα για τη χώρα. Η αληθινή εικόνα είναι πολύ πιο σύνθετη: Υπάρχει και στο Ιράν σύστημα κατανομής των εξουσιών, δεν υπάρχει εκεί μόνο ένα κέντρο εξουσίας. Και υπάρχουν διάφορες τάσεις: Άτομα, που ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Συχνά αυτός ο ‘ανθρώπινος παράγοντας’ της ιρανικής πολιτικής παραθεωρείται από τη Δύση».
(Για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν) «...Η τουρκική κυβέρνηση έχει τονίσει επανειλημμένα ότι το Ιράν έχει δικαίωμα όπως και κάθε άλλο έθνος να χρησιμοποιήσει ειρηνικά την πυρηνική ενέργεια. Ενθαρρύναμε όμως επίσης επανειλημμένα το Ιράν να συνεργαστεί με την ΙΑΕΑ. Και οι Ιρανοί μας διαβεβαίωσαν: Δεν θέλουμε την ατομική βόμβα. Όσο η Τεχεράνη αναπτύσσει σε συνεργασία με την ΙΑΕΑ ένα ειρηνικό πυρηνικό πρόγραμμα, δεν έχουμε αντιρρήσεις...
Πιστεύω ότι το κλειδί βρίσκεται σε μια νέα πολιτικής της αποκλιμάκωσης στην περιοχή. Είναι σημαντικό να εξαλειφθούν οι πολιτικές εντάσεις, για να δοθεί και πάλι μια ευκαιρία στη διπλωματία. Υπ’ αυτή την έννοια χαιρετίζουμε τη θέση της νέας αμερικανικής κυβέρνησης υπό τον Μπαράκ Ομπάμα, σύμφωνα με την οποία συγκεκριμένες θεμελιώδεις αρχές θα πρέπει να ισχύουν για όλες τις χώρες της περιοχής. Και δεν πρόκειται μόνο για το ιρανικό πυρηνικό ζήτημα, αλλά για ένα ολόκληρο φάσμα προβλημάτων στη Μέση Ανατολή. Η Τουρκία φέρει εδώ μεγάλη ευθύνη. Γιατί απολαμβάνουμε της εμπιστοσύνης όλων των κυβερνήσεων της περιοχής, ακόμα και της ιρανικής».
2. Για τη σχέση της Τουρκίας με το Ισραήλ και τις γειτονικές χώρες - Ελλάδα
«Προσέγγιση θα σήμαινε ότι είχαμε κακές σχέσεις. Όχι, οι τουρκο-ιρανικές σχέσεις είναι από καιρό καλές και σταθερές. Θέλουμε με όλους τους γείτονες σχέσεις χωρίς προβλήματα. Και ακριβώς αυτό πετύχαμε: Η διαταραγμένη για δεκαετίες σχέση μας με τη Συρία τώρα είναι άριστη. Με την Ελλάδα είμαστε εν τω μεταξύ στενοί φίλοι. Προσκαλέσαμε όλους τους ηγέτες της περιοχής στην Άγκυρα, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου του Ιράν Αχμαντινετζάντ, τον πρόεδρο του Ισραήλ Σιμόν Πέρες ή τον πρώην ισραηλινό π/θ Ε. Ολμέρτ...»
(Spiegel: ...αλλά και τον ηγέτη της Χαμάς Χ.Μασάαλ) «Σωστά, η τουρκική εξωτερική πολιτική βασίζεται στην αρχή της μη πόλωσης, αλλά της σύνθεσης των πλέον διαφορετικών συμφερόντων στην περιοχή μας. Είναι πάντοτε επικίνδυνο να βάζεις ομάδες ή κράτη να τσακώνονται μεταξύ τους. Γι’ αυτό δεν δεχτήκαμε ποτέ τη φράση ‘άξονας του κακού’...Η Τουρκία σήμερα καλλιεργεί εξίσου τις σχέσεις της με το Ισραήλ και την Παλαιστίνη, με την Αίγυπτο και το Ιράν, με τη Φατάχ και τη Χαμάς, με τη λιβανική Χεζμπολά και με τον συνασπισμό που επικαλείται τον δολοφονημένο πρώην π/θ Ραφίκ αλ Χαρίρι... Απλούστατα δεν πιστεύουμε στην πόλωση ή στην απομόνωση. Πιστεύουμε ότι τα προβλήματα μπορούν να λυθούν με διάλογο. Η Τουρκία δεν θέλει χάος στη Μέση Ανατολή. Θέλει τάξη».
(Spiegel: Αυτό σημαίνει ότι η χώρα σας θέλει και πάλι να είναι δύναμη τάξης στην περιοχή; Είναι αυτό που οι ομοεθνείς σας χαρακτηρίζουν νεο-οθωμανισμό;) «Αν η έννοια αυτή αναφέρεται στη σταθερότητα και στην τάξη, δεν έχω πρόβλημα μ’ αυτήν. Αν εννοείτε μια νέα ιμπεριαλιστική θέση ηγετικής δύναμης της Τουρκίας, η απάντηση είναι Όχι. Δεν θέλουμε να κυριαρχήσουμε στην περιοχή, θέλουμε να συμβάλουμε στο να γίνει ασφαλέστερη και σταθερότερη».
3. Για τον μεσολαβητικό ρόλο της Τουρκίας στο Μεσανατολικό
(Για την κριτική στην υποδοχή του ηγέτη της Χαμάς στην Τουρκία) «Υπάρχει εδώ κάτι που δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής μας. Η απόφαση για τη συμμετοχή της Χαμάς τον Δεκέμβριο του 2006 στις εκλογές δεν ελήφθη στην Άγκυρα. Ωστόσο διαπιστώθηκε από παρατηρητές ότι αυτές οι εκλογές διεξήχθησαν ελεύθερα και τίμια, ήταν ίσως οι τιμιότερες εκλογές στον αραβικό κόσμο. Φοβάμαι ότι τότε η Δύση έχασε τμήμα της αξιοπιστίας της, όταν περιόρισε τους νικητές των εκλογών στη Λωρίδα της Γάζας. Αντίθετα η δική μας θέση ήταν να συμπεριληφθεί η Χαμάς στον διάλογο. Σήμερα, τρία χρόνια αργότερα, πολλοί μας δίνουν δίκιο: Ίσως να είχαν μπορέσει να αποφευχθούν ο πόλεμος στο Λίβανο και στη Γάζα, αν η Χαμάς δεν είχε απομονωθεί».
4. Για τις σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρώπη
«...Η ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ είναι και παραμένει ο σημαντικότερος στρατηγικός μας στόχος. Αυτό δεν έχει σχέση μόνο με την εξωτερική μας πολιτική, αλλά και με την ιστορία μας. Από τα μέσα του 19ου αιώνα, από την οθωμανική μεταρρυθμιστική πολιτική, προσανατολιστήκαμε στην Ευρώπη. Αλλά δεν είμαστε μόνο μια ευρωπαϊκή χώρα, είμαστε και μια ασιατική, μεσογειακή, καυκάσεια χώρα, καθώς και χώρα της Μαύρης Θάλασσας και της Μέσης Ανατολής. Είμαστε πολυδιάστατοι. Αλλά αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα για την Ευρώπη, αντίθετα: Αν μεριμνήσουμε ως δημοκρατικό, κοσμικό κράτος για την τάξη στην περιοχή, αυτό θα βοηθήσει την ΕΕ...Μίλησα με τον γερμανό ΥΠΕΞ Φ.Β.Στάινμαγιερ και έχω μεγάλη εμπιστοσύνη – και στη γερμανική θέση. Ας μην ξεχνάμε: Επισήμως όλες οι χώρες της ΕΕ συμφώνησαν στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία...Γνωρίζουμε τις δυσκολίες. Πιστέψτε με, είμαστε ευγνώμονες πού η Κομισιόν μας υποδεικνύει πού πρέπει να εργαστούμε ακόμα. Θέλουμε να κάνουμε την ‘κατ’ οίκον εργασία’ μας. Και όσον αφορά την έκβαση των ευρωεκλογών: Είναι η δημοκρατική βούληση των Ευρωπαίων που τη σέβομαι. Δεν πιστεύω όμως ότι αυτό θα έχει επιπτώσεις στις τουρκικές ενταξιακές διαπραγματεύσεις...Παραδέχομαι όμως ότι θα πρέπει να προσπαθήσουμε περισσότερο για την κοινή γνώμη των ευρωπαϊκών κοινωνιών».
16 Ιουν 2009
Μπακογιάννη μετά τη συνάντηση ΥΠΕΞ, της ΕΕ
H ΥΠΕΞ Ντ. Μπακογιάννη, μετά το Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων ΕΕ στο Λουξεμβούργο προέβη στις ακόλουθες δηλώσεις:
Είχαμε μια πολύ σημαντική συζήτηση σήμερα στο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων ενόψει της προετοιμασίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Μας απασχόλησαν θέματα ευρύτερης εξωτερικής πολιτικής κυρίως το πρόβλημα της Μέσης Ανατολής, ένα πρόβλημα, το οποίο έρχεται ξανά στο κέντρο του ενδιαφέροντος ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες δηλώσεις Ομπάμα και Νετανιάχου, όπου η Ελλάδα είχε άλλη μια φορά την ευκαιρία να τοποθετηθεί και να μιλήσει για την ανάγκη επίσπευσης της ειρηνευτικής διαδικασίας στη Μέση Ανατολή.
Μιλήσαμε για τη Συνθήκη της Λισαβόνας, απαντήσαμε στα ερωτήματα του Ιρλανδού συναδέλφου μας και προχωρήσαμε βεβαίως συζητώντας και θεσμικά θέματα, όπως την ανάγκη το ταχύτερο δυνατό να καλυφθούν σε περίπτωση που ισχύσει η Συνθήκη, οι θέσεις για τη νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Συζητήσαμε αναλυτικά με ελληνική πρωτοβουλία το θέμα της λαθρομετανάστευσης. Εδώ πρέπει να σας πω ότι η Ελλάδα βρήκε πάρα πολύ μεγάλη υποστήριξη, από πάρα πολλές χώρες, χώρες μεσογειακές αλλά και χώρες της βορείου Ευρώπης και κεντροευρωπαϊκές, οι οποίες συμφώνησαν στη βασική μας θέση, ότι το θέμα της λαθρομετανάστευσης και η διαχείρισή του, απαιτεί ευρωπαϊκή αλληλεγγύη.
Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη η οποία πρέπει να επιτευχθεί στην πράξη. Με αναβάθμιση της Frontex, δηλαδή με περισσότερη παρουσία πλοίων στο Αιγαίο παραδείγματος χάριν για τη φύλαξη των συνόρων, ταυτόχρονα όμως και με οικονομική συμμετοχή στη διαχείριση των μεταναστών, οι οποίοι επειδή πολύ κουβέντα γίνεται αυτό τον καιρό στην Ελλάδα, δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι είναι άνθρωποι.
Είναι άνθρωποι, που έχουν δικαιώματα, άνθρωποι απελπισμένοι, άνθρωποι οικονομικά ανήμποροι, άνθρωποι οι οποίοι βάζουν όλες τους τις ελπίδες σε ένα καΐκι και έρχονται απέναντι.
Η μεταχείρισή τους λοιπόν πρέπει να είναι κι αυτή ανθρώπινη και αυτό θα κάνει η Ελλάδα με τα κέντρα υποδοχής τα οποία στήνουμε, αλλά χρειαζόμαστε βοήθεια και χρειαζόμαστε και στο τρίτο σημείο τις συνθήκες, τις ανθρώπινες πάλι, αλλά τις συνθήκες επαναπατρισμού τους.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Το θέμα αυτό θα συζητηθεί την Παρασκευή το πρωί τη δεύτερη μέρα της Συνόδου. Θα ήθελα να σας ρωτήσω σε ό,τι αφορά την ουσία της συζήτησης, ποιες είναι οι επιδιώξεις της Ελλάδας στο θέμα του κειμένου των τελικών συμπερασμάτων και ποιες αναμένετε να είναι και οι πρωτοβουλίες που θα αναλάβει η σουηδική Προεδρία.
κα ΝΤ. ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ: Σήμερα έγινε πολύ μεγάλη συζήτηση για το κείμενο. Το κείμενο το οποίο αυτή τη στιγμή ως σχέδιο υπάρχει, δεν μας καλύπτει. Αυτό το οποίο εμείς θέλουμε είναι να υπάρξουν συγκεκριμένες αναφορές, συγκεκριμένες αναφορές στον επαναπατρισμό για τον οποίο σας μίλησα πριν, δηλαδή σε συνθήκες που η Ευρωπαϊκή Ένωση θα υπογράψει συμφωνίες με τα κράτη, για να μπορούμε ως Ευρωπαϊκή Ένωση να επαναπατρίσουμε ανθρώπους οι οποίοι έρχονται.
Ταυτόχρονα ρητή αναφορά σε συγκεκριμένες χώρες. Οι χώρες από τις οποίες είτε περνούν είτε προέρχονται λαθρομετανάστες που απασχολούν σήμερα την Ευρώπη είναι ουσιαστικά δύο, είναι η Τουρκία και η Λιβύη. Άρα πρέπει να υπάρξει μια συγκεκριμένη πολιτική έναντι αυτών των χωρών και βεβαίως και η οικονομική υποστήριξη την οποία σας είπα, για τη διαχείριση εντός του ελληνικού εδάφους και η αναβάθμιση της Frontex.
2 Ιουν 2009
Οι Σχέσεις ΗΠΑ - Ισραήλ
Οι σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ, υπό το πρίσμα της πρόσφατης ανάδειξης νέων κυβερνήσεων στις δύο χώρες, αποτέλεσαν το αντικείμενο πρόσφατης (6-7/5) διημερίδας του Begin-Sadat Center for Strategic Studies, η οποία πραγματοποιήθηκε στο πανεπιστήμιο Bar-Ilan του Τελ Αβίβ.
Το πάνελ των ομιλητών περιλάμβανε πλειάδα διακεκριμένων ακαδημαϊκών και δημοσιογράφων, ενώ η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με σύντομη ομιλία του Υφυπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ, Dan Ayalon.
Η διημερίδα άνοιξε με χαιρετισμό που απηύθυνε ο πρέσβης των ΗΠΑ στο Ισραήλ James Cunningham, ο οποίος αναφέρθηκε στις παραδοσιακά, άριστες. σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών και εξέφρασε την πεποίθησή του, ότι οι πρόσφατες εκλογές στις δυο χώρες δεν πρόκειται να επηρεάσουν το διαχρονικά άριστο κλίμα των μεταξύ τους σχέσεων. Παράλληλα, επανέλαβε τη δέσμευση της χώρας του στην καταπολέμηση των «δυνάμεων του κακού», αλλά με «σοφό τρόπο».
Η πρώτη συνεδρία της διημερίδας είχε τίτλο «Το αναδυόμενο στρατηγικό τοπίο».
Τον λόγο έλαβε ο καθηγητής James Lindsay (πανεπιστήμιο Τέξας), ο οποίος πραγματεύθηκε το θέμα «οι διεθνείς προκλήσεις της κυβέρνησης Ομπάμα» και ανέφερε επιγραμματικά τα εξής:
- Δεν υπάρχουν, ούτε καθαρές, ούτε εύκολες λύσεις για τις ΗΠΑ, στην παρούσα γεωπολιτική και οικονομική συγκυρία.
- Η καλή διάθεση των άλλων χωρών προς τις ΗΠΑ έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια, λόγω των επιλογών της κυβέρνησης Μπους
- Ο αμερικανικός στρατός βρίσκεται στα όριά του, λόγω της ύπαρξης δύο δαπανηρών, από πολλές απόψεις, πολέμων, που διεξάγονται σε μεγάλη γεωγραφική απόσταση από τις ΗΠΑ.
- Το ενδιαφέρον της αμερικανικής κοινής γνώμης έχει μετατοπιστεί από το Ιράκ στην αντιμετώπισή της παρούσας οικονομικής ύφεσης. Εδώ έγκειται και το μεγάλο στοίχημα του Ομπάμα, η ανάκαμψη, δηλαδή, της οικονομίας, ώστε να εξασφαλίσει την επιθυμητή στήριξη του αμερικανικού λαού στην εξωτερική του πολιτική.
- Ο Ομπάμα θα προτιμήσει τις δραστηριότητες (activities) από τις συγκεκριμένες δράσεις (actions). Είναι ενδιαφέρον και σπάνιο το γεγονός. ότι πέρασε 12 από τις 100 πρώτες μέρες του σε υπερατλαντικά ταξίδια, ωστόσο θα ήταν λάθος να θεωρηθεί, ότι ο πλανητάρχης θα προβεί, άμεσα, σε συγκεκριμένες ενέργειες, με ορατά αποτελέσματα.
- Τα βασικά σημεία της εξωτερικής πολιτικής που σκοπεύει να ακολουθήσει ο Αμερικανός Πρόεδρος αφορούν: α) στη Μέση Ανατολή, όπου θα υιοθετηθεί μία περιφερειακή και συνολική προσέγγιση, έναντι του διμερούς μοντέλου, β) στην πραγματιστική προσέγγιση των πολέμων σε Ιράκ και Αφγανιστάν, η οποία συνεπάγεται τη σταδιακή απόσυρση από το Ιράκ και την ενίσχυση των δυνάμεων στο Αφγανιστάν, και γ) στην πραγματοποίηση εκείνων των ενεργειών, που θα καταστήσουν ευκολότερη τη συνδρομή των συμμαχικών χωρών στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ.
Ο επόμενος ομιλητής, καθ. Daniel Levy (πανεπιστήμιο Bar-Ilan), αναφέρθηκε στην τρέχουσα παγκόσμια οικονομική ύφεση.
Ο Levy κατέκρινε τα οικονομικά μοντέλα, που χρησιμοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια, στα οποία απέδωσε την χρηματοπιστωτική κρίση και τόνισε, ότι η κρατική παρέμβαση είναι απαραίτητη. για την ανάκαμψη των εθνικών οικονομιών.
2 |
Η οικονομική κρίση στις ΗΠΑ αποτέλεσε το αντικείμενο της ομιλίας του επόμενου προσκεκλημένου, Glen Lewy (μέλους της ADL)[1][1].
Ο Lewy υποστήριξε ότι η κάθετη πτώση της αμερικανικής χρηματαγοράς οφείλεται σε δομικά προβλήματα και δεν σχετίζεται επί της ουσίας, ούτε με το Ρεπουμπλικανικό ούτε με το Δημοκρατικό κόμμα. Εδώ και μία 25ετία, τα ακίνητα εκλαμβάνονταν από τον αμερικανικό λαό, ως εθνικό αγαθό. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα, την σταδιακή εκτίναξη των τιμών τους. Ειδικά μετά το 1998, ο ετήσιος ρυθμός ανόδου των τιμών των ακινήτων άγγιζε το 8%, ενώ κατά την περίοδο 1930-1997 δεν ξεπερνούσε τη μία ποσοστιαία μονάδα. Την όλη κατάσταση υποβοήθησε η διατήρηση των επιτοκίων σε χαμηλά επίπεδα, χάρη στην αυξημένη παραγωγικότητα, τον χαμηλό πληθωρισμό, καθώς και την αγορά δισεκατομμυρίων δολαρίων (υπό τη μορφή κρατικών ομολόγων) από την Κίνα, η οποία τροφοδοτούσε ουσιαστικά την αμερικανική οικονομία.
Η τελική εκτίμηση, ωστόσο, του Lewy ήταν αισιόδοξη, αφού έκανε λόγο για βελτίωση ορισμένων δεικτών της αμερικανικής οικονομίας κατά τον περασμένο μήνα (Απρίλιος).
Τελευταίος ομιλητής στην πρώτη συνεδρία ήταν ο Ταξίαρχος ε.α. Yossi Kuperwasser, ο οποίος αναφέρθηκε στο στρατηγικό περιβάλλον του Ισραήλ.
Σύμφωνα με τον Kuperwasser, το Ισραήλ έχει τρία ανοιχτά μέτωπα: με τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και το Ιράν, τα οποία είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους. Η νέα πραγματικότητα στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής φέρνει αντιμέτωπα δύο στρατόπεδα: αφενός τις εξτρεμιστικές δυνάμεις, οι οποίες εμφανίζονται ενωμένες και αφετέρου, τις δυνάμεις οι οποίες δρουν με πραγματισμό και μετριοπάθεια. Στην τελευταία ομάδα κατατάσσεται και το Ισραήλ.
Οι εξτρεμιστές διατηρούν την πρωτοβουλία των κινήσεων, δεδομένου ότι πέτυχαν την κατάληψη της Λωρίδας της Γάζας (Ιούνιος 2007), την προώθησή τους στο Πακιστάν και το Αφγανιστάν, καθώς και τη μερική διείσδυση πυρήνων τους στην Αίγυπτο.
Πραγματευόμενος το θέμα του Ιράν, ο απόστρατος αξιωματικός δήλωσε, ότι η Τεχεράνη αντιμάχεται τη Δύση, αφού επιχειρεί να αλλάξει την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων, μέσω της απόκτησης πυρηνικών όπλων. Θεωρεί, μάλιστα, ότι το Ιράν θα είναι σε θέση να κατασκευάσει 15 πυρηνικές κεφαλές, εντός της επόμενης διετίας, ενώ κατέκρινε τη στάση των δυτικών κρατών από το 2004 και εντεύθεν, γιατί δεν ανέλαβαν τη δέουσα δράση, απέναντι στο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης.
Τέλος, ο Kuperwasser χαρακτήρισε ανώφελη τη διεξαγωγή διαλόγου με το Ιράν και υπογράμμισε, ότι οι ΗΠΑ οφείλουν, να ηγηθούν στην προσπάθεια υπεράσπισης των συμφερόντων του φιλελεύθερου κόσμου.
Η δεύτερη συνεδρία τιτλοφορείτο «Ο νέος Λευκός Οίκος και το Κογκρέσο».
Τον λόγο έλαβε ο καθηγητής Lawrence Korb (πανεπιστήμιο Pittsburgh), ο οποίος μίλησε για τη στάση των ΗΠΑ έναντι του Ιράν, αναφέροντας επιγραμματικά τα εξής:
- Οι εξτρεμιστικές ομάδες τύπου Αλ-Κάιντα έχουν εξελιχθεί σε παγκόσμια τρομοκρατικά δίκτυα, ωστόσο δεν πρέπει να εκλαμβάνονται, ως υπαρξιακή απειλή από τις κρατικές οντότητες, παρά το γεγονός, ότι θα ήταν λάθος να αγνοήσει κανείς τη δράση και τις ενέργειές τους
- Ο πόλεμος εναντίον των εξτρεμιστών δεν θα κερδηθεί με στρατιωτικά, αλλά με ιδεολογικά μέσα. Σε αυτό το σημείο σημαντικό ρόλο θα παίξει η ρητορική και οι δράσεις του νέου Αμερικανού Προέδρου, το μεσαίο όνομα του οποίου (Χουσεΐν) αποτελεί γέφυρα ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.
[1][1] Anti-defamation League.