Εξελίξεις στο ΥΠΕΞ!

FLASH!!! Ο νέος χρόνος δείχνει να φέρνει εξελίξεις στο χώρο του ΥΠΕΞ καθώς έντονη φημολογία υπάρχει σήμερα για την αναβάθμιση του ανυπεξ, Δημ. Δρούτσα σε ΥΠΕΞ εντός της εβδομάδας προκειμένου να μεταβεί στην Κωνσταντινούπολη στις 16 Ιανουαρίου σαν ,.... υπουργός! Πρόκειται για επίσκεψη -αν πραγματοποιηθεί- στην οποία ενδέχεται αν συμμετάσχει και ο υπουργός πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος, με την ευκαιρία των εκδηλώσεων για ανακύρηξη της Πόλης σε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης. Ο τούρκος υπεξ, κ. Νταβούτογλου έχει προσκλέσει, όπως και ο τούρκος υπ. Πολιτισμού, πλήθος ευρωπαίων και μη συναδέλφων τους, προκειμένου να πείσουν ότι η "νέα, μεγάλη Τουρκία, δείχνει τον ...Πολιτισμό της".
Η επίσκεψη του κ. Δρούτσα δεν είναι βέβαιο ότι θα πραγματοποιηθεί τελικά, αλλά αν μεταβεί θα μεταβεί ως υπουργός!
Στο μεταξύ, στις αρχές της ερχόμενης εβδομάδας θα μεταβεί στις τρεις Βαλτικές πρωτεύουσες για ανα΄πτυξη των δεσμών της Αθήνας, με τη "νέα Ευρώπη" που ακολουθεί η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου έναντι της "παλαιάς"με την οποία είχαν συμμαχήσει Κ. Σημίτης και Κ. Καραμανλής....

Μια κρυφή ατζέντα εξωτερικής πολιτικής

Ο Γ. Παπανδρέου έχει μεταβληθεί στον «Αιχμάλωτο της Ζέντα». Αρνούμενος να δώσει στη δημοσιότητα την επιστολή του τούρκου ομολόγου του Ταγίπ Ερντογάν δίνει την εντύπωση πως προσπαθεί να αποκρύψει τους «όρους του παιχνιδιού» που μοιάζει να βάζει ο γείτονας, την ώρα μάλιστα που στηρίζει σε μεγάλο βαθμό την συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην πολιτική στήριξη της Αθήνας. Με τον τρόπο αυτό παραμένει «αιχμάλωτος» της τουρκικής πολιτικής, που την κρίσιμη στιγμή θα διαρρεύσει το περιεχόμενο της επιστολής, όπως το συνηθίζει.

Την ίδια στιγμή ο πρωθυπουργός και υπεξ, επαναφέρει τους γνώριμους όρους άσκησης της μυστικής διπλωματίας, στους οποίους μας είχε συνηθίσει την περίοδο της υπουργίας του επί κυβερνήσεως Κ. Σημίτη, επιβεβαιώνοντας το λαϊκό ρητό «ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, ούτε τη γνώμη άλλαξε , ούτε την κεφαλή του». Έκπληκτο το υπουργείο Εξωτερικών έμαθε χθες, πως κάλεσε σε τριμερή διάσκεψη τους ομολόγους του Σκοπίων και Αλβανίας, για περιβαλλοντικά και διμερή θέματα. Αυτά μόλις μια εβδομάδα μετά τη συνάντηση του ανυπεξ, Δημήτρη Δρούτσα με τον Σάλι Μπερίσα. Προφανώς ο ανυπεξ, δεν ήξερε να πει τα σωστά πράγματα….

Το αυτό συνέβη και με την διακήρυξη σχετικά με το «έτος – ορόσημο 2012» για την ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων. Ξαφνικά προέκυψε δυτικό-βαλκανική πλατφόρμα, χωρίς τη συμβολή του υπεξ, χωρίς μελέτη σε βάθος των επιπτώσεων μιας τέτοιας ενέργειας και τους κινδύνους από την αποτυχία της [ήδη βγήκε και ανέλαβε αυτό το ρόλο η Γερμανία, με δηλώσεις της Άγκελα Μέρκελ,σε ό,τι αφορά τη Σερβία].

Επιχειρώντας επίσης συχνά να χρησιμοποιήσει σαν μοχλό, στην εξωτερική πολιτική που οραματίζεται, τη Σοσιαλιστική Διεθνή, υπερκεράζει τα εθνικά συμφέροντα. Αποτέλεσμα παρόμοιας απόφασης υπήρξε η επιλογή της «σοσιαλίστριας» βαρόνης Άστον, στη θέση του Υπουργού Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Που φυσικά ακολουθεί τη μόνιμη φίλο-τουρκική πολιτική του Λονδίνου.

Ακόμη και η ακύρωση της άφιξης της Χίλαρι Κλίντον στην Αθήνα δείχνει, πως οι ως τώρα πολιτικές επιλογές του, δοκιμάζονται στο έπακρο παρά το γεγονός πως προσπάθησε να είναι ευχάριστος στις απόψεις της υπέρ-ατλαντικής δύναμης.

Γίνεται εμφανές πως ο κ. Παπανδρέου ήλθε στην εξουσία με μια «κρυφή ατζέντα» εξωτερικής πολιτικής. Ατζέντα για την οποία παραμένουμε ακόμη στο σκοτάδι…

Τα πρώτα δείγματα γραφής στην εξωτερική πολιτική του Πρωθυπουργού, δεν φαίνεται να είναι ιδιαιτέρως χαρισματικά. Μένει να δούμε αν θα αποβούν εθνικώς συμφέροντα. Αλλά οι οιωνοί δείχνουν πως το μέλλον είναι μάλλον σκοτεινό…

Γ. Δ.

Debate: ζημιές υπέστησαν χθες βράδυ οι κκ Παπανδρέου και Χρυσόγελος

Ζημία υπέστησαν χθες βράδυ στο debate των πολιτικών αρχηγών σε θέματα εξωτερικής πολιτικής ο εκπρόσωπος των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ, κ. Χρυσόγελος όσο και κυρίως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπανδρέου, από τις ερωτήσεις του Αιμ. Λιάτσου που υπήρξαν σκληρές στα όρια της … ακρότητας καθώς δεν δίστασε να υπονοήσει ότι ο κ. Παπανδρέου στηρίζει «αμερικάνικα συμφέροντα και οι «Οικολόγοι» ότι προδίδουν τη μάχη για το «Μακεδονικό». Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και προαλειφόμενος πρωθυπουργός κυριολεκτικά τα έχασε και επεχείρησε τραυλίζοντας να υποστηρίξει ότι ως υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Κ. Σημίτη είχε αντιμετωπίσει «σκληρά» την Τουρκία, προφανώς έχοντας ξεχάσει τα Ίμια στα οποία δεν είχε ουδέποτε ασκήσει κριτική, τα ζεϊμπέκικα με τον τούρκο υπουργό Τζεμ και τις αγκαλιές με την Ολμπράϊτ την περίοδο των Αμερικανικών βομβαρδισμών στη Σερβία! Εξάλλου αναμάσησε δικαιολογίες σχετικά με τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, με ασαφείς αιτιολογίες για το φυσικό κάλλος της περιοχής. Το σημαντικότερο όμως δεν μπόρεσε να πείσει ότι δεν θα στηρίξει τις αμερικανικές επιλογές στην περιοχή, παρά το γεγονός ότι τόνισε ότι απορρίπτει τα αντιπυραυλικά σχέδια των ΗΠΑ για τα οποία είχε , προηγουμένως, κάνει λόγω η κα Παπαρήγα. Αντιθέτως, ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής, υπεραμύνθηκε της φιλικής προς τη Μόσχα πολιτικής του, ιδιαίτερα για το θέμα των αγωγών, τις πολιτικές για τους μετανάστες και την αναμονή των κινήσεων της Τουρκίας ενόψει του προσεχούς Δεκεμβρίου.

Στα ζητήματα αυτά, σύμφωνα με πληροφορίες μας, θα επιχειρήσει σήμερα στο debate, με τον κ. Καραμανλή, θα προσπαθήσει να επανέλθει επιχειρώντας να προσδώσει μια νέα εικόνα.

Ο Γ.Παπανδρέου και η Εξωτερική Πολιτική

Η ένδειξη περί αυτοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ και η πιθανότητα ανάδειξης του Γ. Παπανδρέου σε πρωθυπουργό επιβάλλει, τόσο στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης όσο και στον ίδιο, να ξεκαθαρίσουν τις επιλογές τους στα μεγάλα ζητήματα της Εληνικής εξωτερικής πλιτικής και ειδικότερα σε αυτά που συνήθως αποκαλούμε "εθνικά θέματα".

Πέρα απο την προσπάθεια διαφοροποίησης που επιχειρούσε η αξιωματιή αντιπολίτευση την τελευταία πενταετία και ορισμένες πάγιες θέσεις που εξέφραζε και στο παρελθόν ο κ. Παπανδρέου (ακόμη και σαν επικεφαλής του ΥΠΕΞ, στις κυβερνήσεις Κ.Σημίτη) γεγονός παραμένει ότι οι αποφάσή εις του Κ. Καραμανλή σε σειρά ζητημάτων προσέδωσαν σην Αθήνα ισχυρά επιχειρήματα και πλούτισαν την εξωτερική μας πολιτική με γερές βάσεις. Τόσο το "ΟΧΙ" στην εφαρμογή του επαίσχυντου "Σχεδίου Ανάν", όσο και η απαγόρευση εισόδου της πΓΔΜ σε ΝΑΤΟ και ΕΕ αλλά και η ενδυνάμωση των Ελληνο - Ρωσικών σχέσεων μέσω των αγωγών. Σε όλα αυτά, η πιθανή αυριανή κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου δεν έχει δώσει σαφείς απαντήσεις, δεν έχει εκφράσει δεσμευτικές θέσεις και αποφεύγει να δεσμευτεί ότι στα ζητήματα αυτά θα συνεχίσει την πετυχημένη πολιτιή του προκατόχου της.

Οι ως τώρα παρεμβάσεις, με τάσεις διαφοροποίησης, έδειξαν μια αστάθεια και αναποφασιστικότητα μαζί με μια μονομερή επιλογή των Αμερικανικών πολιτικών, που όμως δεν είναι πάντα και οι συμφέρουσες τη χώρα και τα συμφεροντά της. Είναι γνωστό πως ο κ. Παπανδρέου σε συζητήσεις με στελέχη του και προσωικούς συνεργάτες του δεν εκφράζεται θετικά με τις προτεινόμενες από τον σερ Βασ. Μαρκεζίνη προτάσεις εξωτερικής πολιτικής, που μερικώς εφάρμοσε ο κ. Καραμανλής. Στο σημείο αυτό, δείχνει πως συμφωνεί με τη Ντόρα Μπακογιάννη σε μια απόλυτα ατλαντική διαχείριση της εξωτερικής πολιτικής. Αλλά είναι μια διαχείριση αποτυχημένη στο πέρασμα των τελευταίων πέντε δεκαετιών.

Επιμένουμε λοιπόν πως θα πρέπει να ξεκαθαριστούν τα ζητήματα αυτά, τώρα προεκλογικά και να μην συγκαλύπτονται οι όποιες επιλογές με γενικόλογες διακηρύξεις. Φυσικά πρώτο ζήτημα τα οικονομικά αλλά μην ξεχνάμε πως η Εξωτερική πολιτική συχνά επηρρεάζει καθοριστικά και τις οικονομικές δαπάνες.

Ας ελπίσουμε λοιπόν πως στις επόμενες ημέρες θα ακούσουμε σαφείς θέσεις και απόψεις για τα ζητήματα αυτά...

Γ.Δ.

Με ουσία και θάρρος…

Με την Τουρκία είμαστε ήδη σε φάση «ακήρυκτου πολέμου» και αυτό θα κάνει καλά η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία να το αποδεχθεί και να πάψει να κρύβεται πίσω από το δάκτυλό της ή αστείες αιτιολογίες ότι η γειτονική χώρα, θα μεταβάλλει στάση προκειμένου να εισέλθει στην ΕΕ. Το αμερικανικό χρίσμα από Ομπάμα και Κλίντον ότι δηλαδή «πλησιάζει να γίνει παγκόσμια δύναμη» έχει μετατρέψει την τουρκική ηγεσία σε μια ομάδα που επιχειρεί να «κλείσει» εδώ και τώρα όλα τα ζητήματα που επιθυμεί και στα οποία αναμφισβήτητα ανήκουν οι «διαφορές» που θεωρεί ότι υπάρχουν στο Αιγαίο και τη Θράκη. Οι συνεχιζόμενες – και αναπάντητες- αεροπορικές και θαλάσσιες, προκλήσεις των Τούρκων στα νησιά, οι επιδεικτικά ψευδείς ισχυρισμοί της Άγκυρας για «ελληνικές εναέριες παραβάσεις», η έγερση με συνεχείς δηλώσεις ζητημάτων κυριαρχίας Ελληνικών νησιών και θαλάσσιου χώρου, δεν αποτελούν παρά την προετοιμασία μιας τουρκικής επίθεσης, που θα εκδηλωθεί πολιτικά και διπλωματικά, μαζί με στρατιωτικές κρίσεις μικρού και μεσαίου μεγέθους.

Τα παραπάνω αποτελούν όχι μόνο μέρος επίσημων ελληνικών αναλύσεων και σχεδιασμών, τομέων του κράτους που ασχολούνται με τα ζητήματα αυτά αλλά και δηλώσεων τούρκων επισήμων, που η πολιτική ηγεσία συμπεριλαμβανομένου του Πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή και της υπεξ, Ντόρας Μπακογιάννη αρνούνται να αποδεχθούν και επιμένουν με όρους του περασμένου αιώνα να αντιμετωπίζουν την Τουρκία του σήμερα.

Την ώρα που η Άγκυρα καταθέτει στη Βουλή και ψηφίζει νόμους, με τους οποίους συνεχίζει να αμφισβητεί τα Ελληνικά σύνορα και τα Ελληνικά οικονομικά συμφέροντα, η κα Μπακογιάννη «χαιρετίζει» τους κρητικούς της διασποράς, ο κ. Βαληνάκης μας δηλώνει πόσο σημαντικό είναι ότι μιλά ρώσικα, ενώ ο έτερος των υφυπουργών, ζει στον κόσμο του… Από την πλευρά του ο κ. Καραμανλής, πάντα σχεδιάζει, μόνο που όπως έδειξε και η υπόθεση Βατοπεδίου αργεί να αντιδράσει.

Στον κόσμο της ζει όμως και η αντιπολίτευση. Γιατί με τη σειρά της , ή μάλλον πρέπει να της αναγνωρίσουμε την πρωτιά από την εποχή που κυβερνούσε, τα δίνει όλα στην Τουρκία αφήνοντας μόνο κραυγές για χρήση «βέτο» στην ενταξιακή της πορεία, κάτι που η Άγκυρα πλέον δεν επιθυμεί και το χρησιμοποιεί μόνο σαν «όπλο» προκειμένου να υφαρπάξει άλλα πράγματα. Είναι σαφές πως ο Γιώργος Παπανδρέου δεν είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου, αλλά μάλλον ένας ακόμη Κ. Σημίτης.

Η οικονομική κρίση δεν μας αφήνει πολλά περιθώρια για την αναζήτηση μεσοπρόθεσμα συμμαχιών, αυτές τις δαπανούμε προκειμένου να κερδίσουμε περισσότερους κοινοτικούς πόρους. Μπορούμε όμως πάντα να αναζητήσουμε ένα καινούργιο δόγμα αμυντικής κι εξωτερικής πολιτικής, πέραν της ΕΕ και του ΝΑΤΟ ξεκαθαρίζοντας πως προηγούνται πάντων, τα εθνικά μας συμφέροντα. Όχι με φανφάρες και τελετές αλλά με ουσία και θάρρος.

Μπορούμε;